บมานานจะปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง“เจ้าสามารถสืบให้ข้าได้หรือไม่ว่าพวกเขามีจุดมุ่งหมายใด?”ชิงหูเคยบอกว่านักฆ่าแห่งเถาฮวาอู๋ไม่มีทางมาที่เมืองหลวงได้ง่ายๆน่าแปลก ทั้งที่รังของพวกเขาอยู่แถบชานเมืองของเมืองหลวง แต่พวกเขากลับถูกเตือนว่าห้ามไม่ให้เปิดเผยตัวที่เมืองหลวง อีกทั้งห้ามก่อเรื่องในเมืองหลวงเด็ดขาดหลินเมิ้งหยาครุ่นคิด ควรระวังตัวเอาไว้ก่อน“ได้ หลังจากนี้อีกสองชั่วโมง ข้าจะนำข้อมูลกลับมาให้เจ้า”แม้ปกติชิงหูจะมีท่าทางไม่เอาอ่าว แต่เรื่องงานกลับพึ่งพาเขาได้มากที่สุดเมื่อเขาพยักหน้า ร่างของเขาก็หายไปไม่นาน คำสั่งจากไท่จื่อก็มาถึงนอกจากหลินเมิ้งหยาและหลงเทียนอวี้แล้ว เจียงหรู๋ฉิน หลินเมิ้งหวู่จำต้องเข้าร่วมการล่าสัตว์ด้วยหรือยังไม่คิดยอมแพ้เรื่องดูตัวในงานวันนั้น ดังนั้นจึงคิดจะจับคู่ในงานล่าสัตว์อีกครั้งหลินเมิ้งหยาครุ่นคิด จะต้องระมัดระวังเป็นพิเศษ“เย่ อยู่หรือไม่?”ทันทีที่สิ้นเสียงของหลินเมิ้งหยา ร่างของเย่พลันปรากฏตรงหน้าเจ้าพวกมีวิทยายุทธ์ขั้นสูงพวกนี้นี่หนา คิดอยากจะโผล่ก็โผล่ คิดอยากจะหายก็หาย โชคดีที่นางมิใช่คนขวัญอ่อน“ข้าน้อยอยู่นี่พ่ะย่ะค่ะ เชิญพระชายารับสั่งมาได้”เย่ยังคงมีท่าทางเย็นชา บางทีใบหน้าภายใต้หน้ากากเองก็คงเย็นชามิแพ้กัน“ข้าอยากยืมคนของเจ้าสักคนหนึ่ง วันมะรืนจะต้องไปงานล่าสัตว์ ข้าอยากพาทุกคนในตำหนักไปด้วย เจ้าสามารถหาคนมาเฝ้าตำหนักของข้าได้หรือไม่?”หากมีคนคิดจะทำเรื่
