หลินจงอวี้พูดถึงชิงหู สายตาของเขามักจะฉายแววดูถูก“หลินเมิ้งหวู่และแม่ของนางกำลังจะบ้าตายแล้ว อีกอย่าง พวกนางกำลังปรึกษากันว่าจะแย่งชิงตำแหน่งพระชายาขององค์รัชทายาทแห่งซีฟานได้อย่างไร ยิ่งไปกว่านั้น สิ่งแรกที่พวกนางจะทำคือการกำจัดป๋ายจื่อที่อยู่ข้างกายเจ้า”เมื่อมีเย่คอยอารักขา ชิงหูจึงออกไปทำเรื่องอื่นได้อย่างเช่น แอบฟังเรื่องชาวบ้านมุมปากกระตุกยิ้มเย็นชา หลินเมิ้งหยาเดาไว้ก่อนแล้วสาเหตุที่หลินเมิ้งหวู่มิยอมแต่งงานในตอนแรกก็เพราะคิดว่าองค์รัชทายาทเป็นคนดิบเถื่อนแต่คิดไม่ถึงว่าหูเทียนเป่ยจะมีใบหน้าหล่อเหลา กิริยามารยาทงามสง่า อีกทั้งยังเป็นคนฉลาดเฉลียวนอกจากคนสติไม่ดีแล้ว ไม่มีผู้ใดไม่อยากเป็นพระชายาขององค์รัชทายาทผู้เพียบพร้อมเช่นนี้“ตอนนี้คิดอยากเป็นพระชายาแล้วหรือ ตอนแรกมัวทำอะไรอยู่เล่า แต่พวกนางสองแม่ลูกใช่จะเป็นผู้ตัดสินว่าใครจะได้เป็นพระชายาขององค์รัชทายาทสักหน่อย”อันที่จริง หลังจากที่หลินเมิ้งหยาได้รู้ว่าหลินเมิ้งหวู่ถูกเลือกให้เป็นว่าที่พระชายา นางได้ตัดสินใจทำลายแผนการดูตัวในครั้งนั้นแต่โชคดีที่หลินเมิ้งหวู่เป็นฝ่ายฆ่าตัวเองตายก่อน“ทูลพระชายา ฮ่องเต้หมิงมีรับสั่งให้องค์รัชทายาทและท่านอ๋องทุกท่านไปล่าสัตว์ที่เขาหลิงจูในอีกสองวันข้างหน้า ท่านอ๋องสั่งให้กระหม่อมมาทูลพระชายาล่วงหน้าเพื่อให้พระองค์เตรียมตัวพ่ะย่ะค่ะ”ด้านนอก อยู่ ๆ เสียงเสี่ยวซีคนหนึ่งก็ดังขึ้น
พ่อบ้านเติ้งไม่ได้
