้าต่างของพวกนางเต็มไปด้วยลูกศรที่พุ่งเข้ามาแทงรถม้า
ป๋ายซ่าวตกใจจนสติหลุด นางรีบดันตัวเข้าหาอ้อมกอดของหลินเมิ้งหยา
ไอ้พวกบ้า ยังไม่ทันที่นางจะกลับถึงจวนก็คิดจะแก้แค้นแล้วหรือ?
“พระชายา…”
องครักษ์คุมรถม้าทางด้านนอกคิดไม่ถึงว่าจะถูกคนเหล่านั้นล้อมเอาไว้
ภายในรถม้าเงียบสงบ เหล่าองครักษ์พุ่งเข้าหาศัตรูเพื่อฟาดฟัน
เหล่าชายชุดดำพยายามเข้ามาที่รถม้าเพื่อสำรวจภายใน แต่กลับถูกเหล่าองครักษ์สกัดไว้
“พี่น้องทั้งหลาย ฆ่า!”
เมื่อเห็นว่ารถม้าถูกลูกศรเจาะจนมิต่างอะไรจากขนเม่น ดวงตาขององครักษ์พลันแดงก่ำเพราะความแค้น
นับตั้งแต่วันที่พระชายาอภิเษกสมรสเข้ามาอยู่ในจวนอวี้ เงินเดือนพวกเขาเพิ่มขึ้นไม่น้อย
ใช่ว่าท่านอ๋องดูแลพวกเขาไม่ดี แต่เพราะความเอาใจใส่ของพระชายา ดังนั้นเหล่าองครักษ์จึงรู้สึกดีกับพระชายามากเป็นพิเศษ
อีกทั้งพวกเขายังเป็นทหาร ดังนั้นพวกเขาจึงต้องปกป้องเจ้านายของตนเองด้วยชีวิต
แต่เพราะจำนวนของศัตรูที่มีมากกว่า ดังนั้นทางฝั่งขององครักษ์จึงเริ่มเสียเปรียบ
ในที่สุด ชายชุดดำสองคนฝ่าความวุ่นวายจนถึงตัวรถม้า ในมือถือมีดวาววับ
ทว่าเมื่อพวกเขาเปิดผ้าม่านออก กลับไม่เห็นแม้แต่เงาของหลินเมิ้งหยา
เป็นไปได้อย่างไร?
ขณะที่ทั้งสองกำลังจะเข้าไปค้นหา ทว่าพวกเขากลับได้ยินเสียงฝีเท้าหนักๆ วิ่งเข้ามา
เป็นเสียงฝีเท้าของทหารในกองทัพที่ถูกฝึกมาเป็นอย่างดี ดังนั้นจึงดังอย่างเป็นระบบระเบียบเช่นนี้ ชายชุดดำเห็นท่า
