ินตามหลัง นางอดไม่ได้ที่จะตื่นตะลึง
สวรรค์โปรด สองคนนั้นมิใช่…
เดินอยู่ทางซ้ายมือของฮ่องเต้หมิงคือชายอายุน้อยสวมใส่ชุดสีเหลืองใบหน้าหล่อเหลา
ทว่าสีหน้าเคร่งขรึม ราวกับว่ามีใครบางคนติดหนี้แค้นเขาอยู่อย่างไรอย่างนั้น
ชายหนุ่มสวมชุดเสวียนยี่ที่อยู่ข้างกายเขากลับส่งยิ้มเจ้าเล่ห์
หลินเมิ้งหยาแอบส่งเสียงร้องในใจ
ชายที่สวมใส่ชุดสีเหลือคือชายที่แย่งขนมป๋ายจื่อในวัดวันนั้น ส่วนชายที่ยืนอยู่ข้างเขาคือคนที่ลักพาตัวตนเองไป
ทั้งสองคือองค์ชายแห่งซีฟานกระนั้นหรือ?
ตอนนี้หลินเมิ้งหยารู้สึกตัวแล้วว่าตนเองได้ตกหลุมพรางของใครบางคนเข้าให้แล้ว
“ท่านอ๋องอวี้เป็นคนละเอียดรอบคอบยิ่งนัก แต่ถึงอย่างนั้นเปิ่นหวังและองค์ชายก็ยังอดที่จะตกตะลึงกับงานเลี้ยงอันแสนยิ่งใหญ่แห่งนี้ไม่ได้”
คำพูดของฮ่องเต้หมิงหาได้มีความหยิ่งยโสไม่
คนที่น่ากลัวที่สุดคือคนที่สามารถรับมือกับศัตรูได้อย่างใจเย็น
หลินเมิ้งหยายืนอยู่ตรงที่นั่งของตนเอง สายตาพลันหันไปสบกับองค์ชายทั้งสองโดยบังเอิญ
องค์ชายจมูกงองุ้มยังดี เพราะเขาทำเพียงสบตาแล้วแค่นยิ้มเย็นชา ก่อนจะเบือนหน้าหนีไป
ทว่าองค์ชายที่แย่งกล่องขนมของป๋ายจื่อกลับสาวเท้าอาดๆ ตรงมาที่นาง
“คิดไม่ถึงเลยว่าเจ้าจะเป็นพี่สะใภ้สามที่ชิงหานเคารพนับถือและเล่าให้ฟังคนนั้น ข้าชื่อหูเทียนเป่ย เป็นองค์ชายรัชทายาทแห่งซีฟาน”
พูดจบก็ส่งยิ้มให้หลินเมิ้งหยาจนเผยให้เห็นฟันเรียงสวยสีขาว
หูเทียนเป่ย? องค์ชายร
