กชายที่ถูกเลี้ยงดูล้วนกล้าหาญชาญชัยทั้งสิ้น เจ้าไปเอาความกล้าเช่นนั้นมาจากที่ใดกัน”
ฮองเฮาเกิดจากตระกูลของนักรบ แต่ตระกูลของพระสนมเต๋อเฟยคือนักปราชญ์
อันที่จริงหลังจากที่ฮ่องเต้ถูกตาต้องใจพระสนมเต๋อเฟยแล้ว ต่อมาไม่รู้ว่าเพราะเหตุใดสกุลซ่างกวนจึงรีบแต่งตั้งลูกสาวของตนเอง
บางทีนี่อาจเป็นเรื่องขี้หมูราขี้หมาแห้งก็ได้
ทว่าหัวใจของฮองเฮากลับไม่เคยลืมเรื่องราวเหล่านั้น อีกทั้งพระสนมเต๋อเฟยยังได้รับความรักความเมตตาอย่างมากมาย ดังนั้นทั้งสองจึงกลายเป็นศัตรูกันมาตลอดสิบกว่าปี
ซ่างกวนฉิงที่เป็นน้องสาวแท้ๆ ของฮองเฮาเองก็เห็นพ้องต้องกันกับพี่สาว
คราวนี้ถือว่าหลินเมิ้งหยาได้ระบายความอัดอั้นตันใจแทนพระสนมเต๋อเฟยออกมาบ้าง
“หยาเอ๋อร์มิได้ทำสิ่งใดเลย หมู่เฟยอย่าปรักปรำกันสิเพคะ ป๋ายซ่าวเป็นสาวใช้ของหม่อมฉัน นางมีอุปนิสัยดุเด็ดเข็ดฟัน แม้แต่หยาเอ๋อร์เองก็คุมไม่อยู่”
หลินเมิ้งหยาส่งยิ้มซุกซน ร่องรอยของความเฉลียวฉลาดเผยให้เห็นในนัยน์ตา
นางเป็นพระชายาที่มีจิตใจกว้างขวาง แล้วแบบนี้จะให้นางยอมรับว่าตนเองได้จัดการแม่เลี้ยงของตนเองจนอยู่หมัดได้อย่างไร?
