พระชายา ใบหน้าสง่างามเชิดสูงขึ้นเล็กน้อย ใครจะรู้ว่าพระชายาเป็นจอมวางแผนอันดับหนึ่งของจวนแห่งนี้
ตอนนี้ท่านอ๋องมีผู้ช่วยคนสำคัญอยู่เคียงข้างกายแล้ว ต่อจากนี้ไปไม่ว่างานภายในหรือภายนอกจวนจะต้องราบรื่นอย่างแน่นอน
“ทูลพระชายา ผอจื่อสองคนนี้ทำให้พระชายาต้องขุ่นเคืองพระทัย หากอิงจากกฎของจวนอวี้ ทาสที่เกิดในเรือนจะต้องถูกถอนชื่อออกจากทะเบียนบ้านและนำตัวไปขายทิ้ง แต่หากเป็นทาสที่ทำสัญญาความตายเอาไว้ จะต้องถูกโบยห้าสิบทีแล้วไล่ออกจากจวนพ่ะย่ะค่ะ”
ขณะนี้สีหน้าของผอจื่อทั้งสองเริ่มขาวซีดจนเขียว
ถอนชื่อออกจากทะเบียนบ้าน นั่นเท่ากับว่าพวกนางจะถูกตราหน้าว่าเป็นพวกเดนมนุษย์
แต่ถ้าถูกส่งตัวไปขาย พวกนางก็จะกลายเป็นเพียงทาสชั้นต่ำ
หากยังสาวยังแส้ก็อาจจะขายได้ในราคาดี แต่พวกนางที่อายุมากแล้ว เกรงว่าจะได้พบเจอแต่เพียงความทุกข์ทรมานเท่านั้น
“พระชายาได้โปรดไว้ชีวิตพวกหม่อมฉันด้วย! พระชายาได้โปรดมีเมตตาด้วย!”
ผอจื่อทั้งสองร้องไห้คร่ำครวญประหนึ่งฟ้าถล่มดินทลายเพื่อร้องขอความเมตตาจากหลินเมิ้งหยา ทว่านางกลับไม่กระดิกตัวเลยแม้แต่น้อย
ไม่มีใครกล้าออกมาช่วยเหลือทั้งคู่ คนที่ทำให้พระชายาต้องขุ่นเคืองพระทัยต้องได้รับโทษเช่นนี้ แล้วยังจะมีใครกล้ากระตุกหนวดเสืออีก?
“จวนแห่งนี้มีคนมากขึ้น กฎระเบียบจึงย่อมมากตาม ที่ข้าเรียกทุกคนมาในวันนี้ก็เพื่อตักเตือน หากยังทำเรื่องอับอายขายหน้าขึ้นมาอีกละก็ ชีวิตของพวกเจ้าไม่มีท
