งหวู่ก็ยังเชื่อในเหตุผลนั้นกระนั้นหรือ?
“โอ้? น่าแปลกจริง เหตุใดข้าจึงไม่รู้เรื่องอันใดเลยเล่า?”
หลินเมิ้งหยาเข้าใจได้ในทันที หลินเมิ้งหวู่ผู้นี้ต้องการยืมมือนางกำจัดหนามยอกอกอย่างเจียงหรูฉินใช่หรือไม่?
นางเป็นคนวางแผนเก่ง แต่น่าเสียดายที่เลือกเป้าหมายผิด
“ฮึ แม่เจียงหรูฉินผู้นั้นคิดว่าตัวเองเป็นใครกัน? อาศัยข้ออ้างทางสายเลือดเข้าหาพระสนมเต๋อเฟยเหนียงเหนียงเพื่อทำตัวหยิ่งยโสโอหังที่จวนแห่งนี้ ไร้ซึ่งความเกรงใจใดๆ นางก็เป็นเพียงเด็กที่คลานออกมาจากท้องของเมียน้อยพ่อมิใช่หรือ แต่กลับบังอาจนัก คิดจะช่วงชิงตำแหน่งพระชายาอวี้”
หลินเมิ้งหยาหลุบตาต่ำเพื่อไม่ให้ใครมองเห็นความรู้สึกที่แท้จริงของนาง
คิดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าเจียงหรูฉินจะเป็นเด็กที่เกิดจากอนุภรรยา
ลักษณะท่าทางของเจียงเฉิงไม่เหมือนทายาทที่ต้องสืบทอดมรดกของตระกูล ดูท่าสกุลเจียงคงคิดจะใช้ลูกชายและลูกสาวของอนุภรรยามาเป็นหมากในกระดานเพื่อประโยชน์ส่วนตนสินะ
ล้วนแต่เป็นกลอุบายเก่าคร่ำครึ หาได้มีกลเม็ดใหม่ๆ อันใด
“อย่าเอ่ยเช่นนั้น ผู้สูงศักดิ์มิควรมองคนเพียงเพราะชาติกำเนิด แม้แต่ท่านอ๋องของพวกเราก็เป็นลูกที่เกิดจากภรรยาอนุ ดังนั้นอย่าได้ทำให้ท่านต้องขุ่นเคือง”
หลินเมิ้งหยาเอ่ยเสียงเบาเพื่อหยุดปากของหลินเมิ้งหวู่ หากพูดถึงเรื่องนี้ อันที่จริงพระสนมเต๋อเฟยเกิดมาในครอบครัวของผู้สูงศักดิ์
ดังนั้นสถานะของหลงเทียนอวี้จึงมิได้ต่ำต้อย
แต่เพราะชาต
