“เรือนงามซ่อนเมีย? หมายความว่าอย่างไร?”
หลงเทียนอวี้ขลุกอยู่กับกองหนังสือตั้งแต่ยังเด็ก
ถูกขนานนามว่าผู้มีความรู้ความสามารถ แต่ถึงแม้เขาจะรอบรู้มากสักเพียงไหน ทว่าวันนี้กลับถูกพระชายาของตนเองทำให้ชะงักงัน
“อันที่จริงเรื่องนี้เป็นเพียงเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยภายในราชวงศ์เพคะ มีฮ่องเต้องค์หนึ่งนามว่าหลิวจื้อ ได้รับแต่งตั้งเป็นฮ่องเต้แห่งเจียวตงตั้งแต่ตอนพระชนมายุได้สี่พรรษา อยู่มาวันหนึ่งได้พูดกับป้าของตนเองว่าหากได้อภิเษกสมรสกับพี่อาเจียว เขาจะสร้างวังทองเพื่อมอบให้กับนาง”
ทว่าสุดท้ายเฉินอาเจียวถูกปลดจากตำแหน่งและไปตั้งรกรากอยู่ที่พระราชวังจ่างเหมิน
“เช่นนั้นแสดงว่าฮ่องเต้เจียงตงผู้นั้นคงจะมิได้จริงใจใช่หรือไม่?”
คิดไม่ถึงเลยว่านี่จะเป็นคำตอบหลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งของหลงเทียนอวี้
หลินเมิ้งหยามองหลงเทียนอวี้ ทั้งที่เป็นเพียงเรื่องตลกเรื่องหนึ่งที่นางเล่าเท่านั้น แต่เขากลับจริงจังเสียเหลือเกิน
“เหตุใดท่านอ๋องจึงคิดเช่นนั้นหรือเพคะ เมิ้งหยาอยากรู้เหลือเกิน”
หลงเทียนอวี้เดินออกจากสวน ทั้งสองเดินนำหน้าตามหลังกันมาจนถึงถนนใหญ่
“ในราชวงศ์หาได้มีความจริงใจไม่ เพื่อให้ได้รับการสนับสนุนจากน้า ฮ่องเต้เจียวตงจึงเอ่ยเช่นนั้น ท่านป้าซ่างหยูจ่างของข้าเป็นที่รักของเสด็จพ่อ หากไม่ใช่เพราะพระธิดาพระองค์โตสวรรคตก่อนวัยอันควร เกรงว่าพี่น้องของข้าเองก็คงกลายเป็นฮ่องเต้เจียวตงเช่นกัน”
ทุกราชวงศ์ล้วนเหมือน
