เด็กทั้งสองเอ่ยชมช่างแกะสลักไม่หยุดปาก
กลับกันกับป๋ายจี หลังจากจ้องมองอย่างละเอียดแล้ว นางพบว่านายหญิงกำลังมีท่าทีไม่สบอารมณ์
นางเดินเข้าไปอย่างระมัดระวัง ก่อนจะยกชาเต็มแก้วให้กับนายหญิง
“นายหญิง ท่านไม่ชอบพระพุทธรูปเจ้าแม่กวนอิมที่ฮองเฮาส่งมาให้หรือเจ้าคะ?” หลินเมิ้งหยาเงยหน้ามองดูป๋ายจี ก่อนจะยิ้มพลางส่ายหน้า
“ไม่ชอบ? ของที่ฮองเฮาส่งมาให้จะมีใครไม่ชอบบ้างเล่า?”
สาวใช้ทั้งสองยังมิใช่คนสนิทของนาง ดังนั้นเรื่องบางเรื่อง ยิ่งมีคนรู้น้อยก็ยิ่งปลอดภัย
“นั่นสิเจ้าคะ หนู่ปี้1เองก็เพิ่งจะเคยเห็นพระพุทธรูปเจ้าแม่กวนอิมที่สวยงามขนาดนี้เป็นครั้งแรก” สุดท้ายป๋ายจีก็เป็นเพียงเด็กคนหนึ่งเท่านั้น นางรู้สึกว่าเจ้าแม่กวนอิมองค์นั้นเปรียบเสมือนของรักที่ส่งมาจากสวรรค์
หลินเมิ้งหยาหัวเราะ นางยังคงเดาไม่ออกว่าตกลงแล้วเจ้าแม่กวนอิมองค์นี้มีกลอุบายอะไรซ่อนอยู่กันแน่
หลังจากเอะอะอยู่ครึ่งคืน สุดท้ายหลินจงอวี้ก็เดินเข้ามาดูด้วยเช่นกัน เจ้าแม่กวนอิมถูกล็อกเอาไว้ในกล่องไม้ จากนั้นวางไว้ภายในห้องของหลินเมิ้งหยา
หลินเมิ้งหยาครุ่นคิดทั้งคืนแต่คิดไม่ออก เมื่อตื่นขึ้นมาในตอนเช้า นางอยากมองดูเจ้าแม่กวนอิมอีกครั้ง
“เอ๋?” เมื่อเปิดกล่องออก นางกลับพบว่าเจ้าแม่กวนอิมที่อยู่ภายในแหลกละเอียดเป็นผุยผงแล้ว!
แต่เมื่อคืนนางไม่ได้ยินแม้แต่เสียงการเคลื่อนไหวใดๆ ทั้งสิ้น!
“พระชายา จิ่นเยว่ขอเข้าเฝ้า”
อยู่ๆ เสียงของน้าจิ่นเยว่
