ถามพวกเจ้าว่าพวกเจ้ายังจดจำกลักษณะของเจ้าแม่กวนอิมองค์นั้นได้หรือไม่?”
คำพูดของหลินเมิ้งหยาทำให้ทั้งสี่คนชะงักงัน
สวรรค์โปรด นั่นคือพระพุทธรูปแกะสลักเจ้าแม่กวนอิมที่ฮองเฮาพระราชทานให้!
“หนู่ปี้จำได้เจ้าค่ะ พระพุทธรูปเจ้าแม่กวนอิมองค์นั้นสวยงามมาก สีของลำตัวใหม่เอี่ยม มิเหมือนกับพระพุทธรูปของพระโพธิสัตว์ในวิหารเลยเจ้าค่ะ!”
คำพูดของป๋ายจื่อยิ่งทำให้หลินเมิ้งหยาแทบทรุด
นี่มัน…น่าจะไม่ใช่รายละเอียดมิใช่หรือ?
ทั้งสี่เริ่มถกเถียงกันถึงลักษณะของพระพุทธรูปแกะสลักเจ้าแม่กวนอิม ทว่าคิ้วของหลินเมิ้งหยากลับขมวดเข้าหากันแน่น สีหน้ายิ่งไม่น่ามอง
เพราะเหตุนี้กงกงคนนั้นจึงพยายามให้นางตรวจสอบเจ้าแม่กวนอิมก่อนจะรับมา
เมื่อวันนั้นมาถึง หากฮองเฮาเค้นถามขึ้นมา นางเองก็ยากที่ปฏิเสธ
แล้วทีนี้จะทำเช่นไร?
“นายหญิง ตกลงเกิดเรื่องอันใดขึ้นหรือเจ้าคะ?” ป๋ายจีเอ่ยถามอย่างระมัดระวัง นับตั้งแต่ตอนที่ได้รับเจ้าแม่กวนอิมมาจนกระทั่งตอนนี้ คิ้วของนายหญิงยังมิคลายออกจากกันเลย
ตอนนี้ยังเรียกพวกนางมาอีก แสดงว่าจะต้องเกิดเรื่องมิชอบมาพากลขึ้นอย่างแน่นอน
เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนที่หลินเมิ้งหยาจะส่งเสียงอ่อน
“พวกเจ้าไปดูสิ ตอนนี้เจ้าแม่กวนอิมองค์นั้นแหลกละเอียดไปแล้ว”
ทั้งสี่ตกตะลึง ก่อนจะรีบเปิดกล่องออกดู ผลปรากฏว่าเจ้าแม่กวนอิมที่เคยสวยงามกลับกลายเป็นผุยผงภายในกล่องที่ถูกวางอยู่นิ่งๆ
แววตาของหลินเมิ้งหยาสะท้อนความมุ่งมั่นใ
