ี่ถูกปองร้าย
“โลกใบนี้มีของพรรค์นี้ด้วยหรือ แต่ข้าก็ยังไม่เข้าใจ เหตุใดฮองเฮาจึงนำของชิ้นนี้มาทำร้ายข้ากัน?”
จิ่นเยว่เหลือบมองหลินเมิ้งหยา นัยน์ตาสะท้อนความร้อนรนและเสียดาย
“อีกครึ่งเดือนจะเป็นวันเกิดของพระสนมเต๋อเฟย หากอิงจากตามธรรมเนียม แม้เหนียงเหนียงจะอยู่อาศัยที่จวนแห่งนี้ ทว่าฮองเฮาอาจเสแสร้งให้ความสำคัญและเสด็จมายังจวนแห่งนี้ เมื่อถึงเวลานั้น…”
เมื่อถึงเวลานั้น หากรู้ว่าเจ้าแม่กวนอิมแหลกละเอียดไปแล้ว สิ่งนี้ไม่ใช่เพียงการลบหลู่ฮองเฮา แต่ยังเป็นการดูหมิ่นพระโพธิสัตว์อีกด้วย
บางทีอาจทำให้หลงเทียนอวี้และพระสนมเต๋อเฟยต้องลำบาก
หลินเมิ้งหยาสูดลมหายใจเย็นยะเยือกเข้าปอด กลอุบายอันแสนเลวทราม จิตใจหยาบช้าเกินคน!
“คิดไม่ถึงเลยว่าจะเป็นเช่นนี้ หากท่านน้าไม่บอกข้า ข้าก็คงยังไม่เข้าใจ”
หลินเมิ้งหยามิได้แสดงท่าทีกระวนกระวาย แต่นางกลับสงบนิ่งและพยายามครุ่นคิดหาทางออก
เจ้าแม่กวนอิมที่ฮองเฮาพระราชทานมาให้จะต้องมีลักษณะพิเศษโดดเด่นอะไรบางอย่าง เพื่อป้องกันมิให้นางนำของสิ่งอื่นมาแอบอ้างได้
โชคดีที่เมื่อคืนสาวใช้ทั้งสามของนางและหลินจงอวี้จ้องมองมันอยู่นาน บางทีพวกเขาอาจจะจำอะไรขึ้นมาได้
“คุณหนู เกิดอะไรขึ้นหรือเจ้าคะ? เหตุใดจึงรีบร้อนเช่นนี้?”
พาทั้งสี่เข้ามายังห้องชั้นในของหลินเมิ้งหยา นางปิดประตู คิ้วขมวดเข้าหากัน สายตาจับจ้องคนทั้งสี่
“มีปัญหาเกิดขึ้นกับพระพุทธรูปเจ้าแม่กวนอิมแล้ว ข้าต้องการ
