พระชายาพระองค์เดียวแน่นอน!”
จิ่นเยว่จ้องพระสนมเต๋อเฟยเขม็ง ต้องโทษนางที่อายุมากแล้ว ความจำจึงไม่ดี
ทรายหมิงซาทำร้ายคนมาอย่างมากมายนับไม่ถ้วน แต่ถึงกระนั้นก็หาได้ยากยิ่ง
คิดไม่ถึงเลยว่าฮองเฮาจะนำมันมาทำร้ายหลินเมิ้งหยา
ดูท่าเรื่องที่เกิดขึ้นในวังวันนั้นจะทำให้ฮองเฮาโกรธมากจริงๆ
“ข้าจะมีคำแนะนำอะไรให้เล่า เฮ้อ ตอนแรกข้าคิดว่านางจะถูกกำจัดได้ยาก แต่ดูท่าแล้ว นางกลับเป็นเพียงผู้นำภัยเข้าบ้านเท่านั้น หากพระชายาของอวี้เอ๋อร์ยังคงเป็นนาง เกรงว่าพระตำหนักแห่งนี้จะไม่สงบสุขอีกต่อไป”
จิ่นเยว่ตกตะลึง ตอนแรกพระสนมเต๋อเฟยยังพึงพอใจในตัวพระชายาอยู่เลยมิใช่หรือ
แต่ใครจะรู้เล่าว่าเวลาผ่านไปเพียงไม่กี่วัน ความคิดของพระนางจะเปลี่ยนไปเช่นนี้ อยู่ๆ นางก็เริ่มไม่พึงพระทัยในพระชายาขึ้นมา
ตกลงว่าเกิดเรื่องอันใดขึ้นกันแน่?
หรือพระชายาไปทำอะไรไม่ดีให้พระสนมขุ่นเคืองเข้า?
“เจ้าจงไปถามไถ่คนในจวนว่า ใครสามารถแกะสลักพระพุทธรูปกวนอิมเลียนแบบของฮองเฮาได้บ้าง จากนั้นสั่งให้แกะสลักให้เหมือนที่สุดแล้วส่งมา ส่วนนางจะผ่านเรื่องนี้ไปได้หรือไม่ ก็คงแล้วแต่บุญวาสนาของนาง”
แน่นอนว่าจวนของพวกนางมีคนที่สามารถแกะสลักได้
ทว่าคนเหล่านั้นกลับมิใช่ช่างมืออาชีพ อีกทั้งของสิ่งนั้นยังถูกพระราชทานมาจากฮองเฮา แล้วพวกเขาจะเคยเห็นได้อย่างไร
ดูท่า เหนียงเหนียงคงไม่คิดช่วยเหลือพระชายาแล้ว
จะทำเช่นไรดี?
ทางด้านหลินเมิ้งหยากำลังแอบแกะสลัก
