ข้าสู่นิกายเทียนเต๋า ซึ่งจางเฉวียนก็ให้คำมั่นว่านางจะต้องได้เข้าสู่สำนักแน่นอน
เจียงหรงหรงในฐานะบุตรีคนโตของตระกูลเจียง เติบโตมาด้วยนิสัยเอาแต่ใจและชินกับการออกคำสั่ง ทุกสิ่งต้องเป็นไปตามใจนางเสมอ ไม่มีใครกล้าขัดใจ
ตอนนี้ นางหมายตาจิ้งจอกขาวไว้ แต่ซูเฉินกลับไม่ยอมมอบให้ ทำให้นางโมโหถึงขีดสุด
“ศิษย์นิกายเทียนเต๋า?”
เสียงอุทานดังขึ้นจากผู้คนรอบข้าง
ไม่มีใครคาดคิดว่าไม่เพียงแต่เจียงหรงหรงจะเป็นบุตรีสายตรงของตระกูลเจียง จางเฉวียนยังเป็นศิษย์ของนิกายเทียนเต๋าด้วย!
นิกายเทียนเต๋านั้นเป็นผู้ปกครองโดยแท้ของแคว้นเทียนไห่
หากซูเฉินล่วงเกินพวกเขา คงได้พบจุดจบเป็นแน่!
ทุกสายตาในตอนนี้ล้วนมองซูเฉินด้วยความเวทนา
“ศิษย์นิกายเทียนเต๋า? คนประเภทที่รู้แต่ใช้อำนาจรังแกผู้อื่นเช่นนี้ มีแต่ทำลายชื่อเสียงของนิกายเท่านั้น เช่นนี้จะเรียกได้ว่าเป็นศิษย์แห่งนิกายเทียนเต๋าได้อย่างไร?”
ซูเฉินกล่าวอย่างเย้ยหยัน
เดิมทีเขาไม่คิดจะสนใจคนพวกนี้ เพียงแค่ไม่คิดจะขายจิ้งจอกขาวก็เท่านั้น
แต่แม้เจียงหรงหรงจะมีรูปโฉมงดงามเพียงใด จิตใจกลับต่ำช้าเลวทราม ส่วนจางเฉวียนก็ไม่ต่างจากคนข่มเหงรังแกผู้อื่น
คนเช่นนี้จะยอมให้มาทำลายชื่อเสียงของ
