นิกายเทียนเต๋าได้อย่างไร?
“เจ้ากล้าเหรอ! กล้าดูหมิ่นนิกายเทียนเต๋าของข้าเช่นนี้ หากข้าไม่สั่งสอนบทเรียนให้เจ้าวันนี้ เจ้าคงไม่รู้ว่าใครคือเจ้าแห่งแคว้นเทียนไห่!”
ดวงตาของจางเฉวียนเต็มไปด้วยความเย็นชา แผ่รังสีอาฆาตออกมาอย่างชัดเจน
“พี่ชาย จะมัวชักช้าไปไย? รีบจับจิ้งจอกขาวมาเถิด ฆ่าเจ้าหนุ่มนี่แล้วโยนทิ้งไปเสีย!”
เจียงหรงหรงเอ่ยอย่างไม่สบอารมณ์
สายตาของนางจับจ้องอยู่แต่ที่จิ้งจอกขาว ยิ่งมองยิ่งรู้สึกถูกใจ
นางสะบัดมือเบาๆ ชายชราในชุดดำทั้งสองที่ยืนอยู่เบื้องหลังพลันเผยแววตาเย็นเยียบ พลังปราณพวยพุ่ง เตรียมลงมือสังหารซูเฉิน
แววตาของซูเฉินสะท้อนความอาฆาตชัดเจน
“หยุด!”
ขณะนั้นเอง เสียงตะโกนเย็นเยียบพลันดังขึ้น
หญิงสาวในชุดดำรูปร่างงดงามสง่างาม ใบหน้าคมคายแต่งแต้มความองอาจ เดินออกมาจากห้องในเรือสมบัติ ด้านหลังนางมีชายชราในชุดดำหลายคนติดตาม ทุกคนล้วนแผ่รังสีลึกล้ำจับต้องไม่ได้
และเครื่องแบบของพวกเขาทั้งหมดมีตราสัญลักษณ์ของหอการค้าว่านเป่า!
“ห้ามก่อเหตุทะเลาะวิวาทบนเรือสมบัติ! หากยังดื้อรั้น อย่าโทษข้าที่จะโยนพวกเจ้าทิ้งไปเสีย!”
หญิงสาวในชุดดำจ้องมองเจียงหรงหรง จางเฉวียน และซูเฉินด้วยสายตาเย็นชา เต็มไปด้วย