ง แล้วยื่นให้จิ้งจอกขาว
ดวงตาของจิ้งจอกขาวสว่างวาบทันที มันยื่นอุ้งเท้าเล็กขนนุ่มออกมา คว้าศิลาวิญญาณระดับสูงไปเคี้ยวอย่างมีความสุข
“เจ้าใช้ศิลาวิญญาณระดับสูงให้อสูรเลี้ยงกินงั้นหรือ? ช่างสิ้นเปลืองสิ้นดี!”
บนดาดฟ้าเรือ มีผู้ฝึกยุทธ์จำนวนมากยืนชมทิวทัศน์
เมื่อมีคนเห็นว่าซูเฉินใช้ศิลาวิญญาณระดับสูงให้จิ้งจอกขาวกิน ต่างก็แสดงสีหน้าเสียดายอย่างยิ่ง
ดินแดนรกร้างทิศตะวันออกนั้นทรัพยากรขาดแคลน แหล่งแร่ศิลาแก่นแท้ก็หายาก
ศิลาวิญญาณระดับสูงนั้นล้ำค่ายิ่ง แม้แต่ราชายุทธ์ยังแทบไม่กล้าใช้ในการฝึกฝน มักเก็บไว้ใช้เฉพาะยามทะลวงขอบเขตเท่านั้น
เมื่อเห็นซูเฉินให้จิ้งจอกขาวกินศิลาวิญญาณระดับสูงโดยไม่ลังเล ทุกคนต่างตกตะลึงและเสียดายสุดขีด
นั่นคือศิลาวิญญาณระดับสูงหนึ่งก้อนนะ! มูลค่าเท่ากับศิลาวิญญาณระดับต่ำหนึ่งหมื่นก้อนเลยทีเดียว!
เพียงไม่กี่วินาที มันก็ถูกจิ้งจอกขาวเคี้ยวกินจนหมด
จิ้งจอกขาวลิ้มรสศิลาวิญญาณระดับสูงอย่างอิ่มเอม ก่อนจะลูบท้องแล้วเอนกายหลับในอ้อมแขนของซูเฉินอย่างสบายใจ
เมื่อเห็นท่าทางน่ารักน่าเอ็นดูของมัน เหล่าผู้ฝึกยุทธ์หญิงโดยรอบต่างก็เบิกตาโตด้วยความหลงใหล บางคนถึงกับอยากเข้าไปลูบไล้มันทันที
“เ
