่อผุดจนเปียก
“พระชายาอวี้ประทับอยู่ที่นี่ ใครกล้าเข้ามา ตาย!”
ลำไส้ของพี่ใหญ่เริ่มบิดมวน
หาเรื่องใครไม่หาเรื่อง ดันไปหาเรื่องพระชายาของท่านอ๋องอวี้ อย่าว่าแต่ความโหดเหี้ยมอำมหิตของท่านอ๋องอวี้เลย แต่ใครที่กล้าสร้างปัญหากับราชวงศ์ คนเหล่านั้นจะต้องโทษตายสถานเดียว!
แต่เหตุใดพระชายาจึงมายังที่แห่งนี้เล่า
“ขอให้พระชายาอายุยืนหมื่นปี ข้าน้อยมาช้า ทำให้พระชายาต้องตื่นตระหนก พระชายาได้โปรดลงโทษข้าน้อยด้วยเถิด!” แม่ทัพทหารม้าที่ทำหน้าที่ดูแลความสงบเรียบร้อยของเมืองหลวงปาดเหงื่อเพื่อรอรับคำสั่งลงทัณฑ์
“ลุกขึ้นเถิดท่านแม่ทัพ เมื่อครู่เป็นเพียงเรื่องเข้าใจผิดเท่านั้น เปิ่นเฟย2ไม่คิดเอาผิดกับท่านหรอก แต่ไม่รู้ว่าท่านอ๋อง…” หลินเมิ้งหยาก้าวเท้าเดินออกจากโรงน้ำชา ใบหน้าแสดงให้เห็นถึงความอึดอัดใจ
แม่ทัพทหารม้ารีบสั่งให้คนจับตัวอันธพาลทั้งสาม ก่อนจะเอ่ยตอบด้วยความเคารพ “เจ้าสามคนนั้นบังอาจล่วงเกินพระองค์ ตอนนี้ถูกทหารองครักษ์จัดการเรียบร้อยแล้ว ลำดับต่อไปข้าน้อยจะนำคนเหล่านี้ไปไต่สวนและแจ้งให้พระชายาทรงทราบพ่ะย่ะค่ะ!”
หลินเมิ้งหยาพยักหน้าลงเล็กน้อย นางมิได้เผยแววตาแห่งความพึงพอใจออกมาให้เห็น อีกทั้งยังไม่ได้เรียกร้องสิ่งใดเพิ่มเติม
แม่ทัพทหารม้าปาดเหงื่อ ทว่าในใจกำลังก่นด่าพวกอันธพาลที่มีตาหามีแววไม่เหล่านี้
ท่านอ๋องอวี้เป็นผู้ที่ไม่ควรเข้าไปข้องแวะด้วยอย่างยิ่ง โชคดีที่ตัวเองมาทันจึงไม่เกิดเรื่อง
