ว บนถนนหน้าโรงน้ำชาก็ปรากฏร่างกึ่งเป็นกึ่งตายของชายเหล่านั้น
“ฮูหยิน…ท่าน…เมื่อครู่พวกเขาตามคนมาช่วยแล้ว ท่านรีบกลับไปเถิด หากพวกเขาจับตัวท่านได้ ท่านจบเห่แน่!” เด็กหนุ่มร้องตะโกนพลางกระตุกชายเสื้อของหลินเมิ้งหยา ใบหน้าเผยให้เห็นอาการหมดหวัง
เป็นเพราะเขา พี่สาวเทพธิดาคนนี้จึงต้องถูกคนชั่วช้าเหล่านั้นรังควาน อีกเดี๋ยวหากคนกลุ่มนั้นมาถึง แม้จะต้องสละชีวิต เขาก็จะต้องช่วยพี่สาวเอาไว้ให้ได้!
“ตามคนมา? ไม่เป็นไรหรอก มีเท่าไรก็ขนมาให้หมด ข้าไม่กลัว นั่งลงเถิด ดื่มชาแล้วค่อยๆ กินขนม” หลินเมิ้งหยากลับหัวเราะ จากนั้นใช้ผ้าเช็ดปากแล้วดื่มชาต่อ
เวลาเพียงธูปครึ่งดอก เหล่าอันธพาลโฉดชั่วสวมเสื้อผ้าหลากสีสันราวยี่สิบกว่าคนเข้ามาปิดล้อมโรงน้ำชาเอาไว้
ดูพี่น้องของเรานั่นสิ บาดเจ็บปางตายแต่กลับถูกโยนทิ้งไว้ข้างถนน พี่ใหญ่ของกลุ่มอันธพาลโกรธจนขบฟันแน่น
เขาควบคุมพื้นที่นี้อยู่มานานนับสิบปี ไม่เคยมีใครกล้าหือกล้าอือ คิดไม่ถึงเลยว่าวันนี้จะถูกผู้หญิงคนหนึ่งแหย่จมูก!
“พี่น้องทั้งหลาย ช่วยกันพังโรงน้ำชาแห่งนี้เสีย จับตัวนังผู้หญิงพวกนั้นมาให้ได้ พวกเราจะแก้แค้นแทนพี่น้องของเรา!” ชายคนนั้นถือมีดไว้ในมือ ดวงตาจับจ้องมองทางโรงน้ำชาและคิดจะพุ่งตัวเข้ามา ทว่าอีกหนึ่งวินาทีต่อมา ลูกธนูหนึ่งดอกพุ่งตกลงมาด้านหน้าฝีเท้า
อีกเพียงนิดเดียวธนูดอกนี้ก็เกือบจะพุ่งทะลุร่างกายของเขาแล้ว ขณะเดียวกันแผ่นหลังของพี่ใหญ่มีเหงื
