ากเจ้านาย องครักษ์อารักขาเช่นพวกเขาคงมิกล้าลงมือ
ส่วนใบหน้าของหลินเมิ้งหยาในเวลานี้มีเพียงความเย็นชา แม้แต่เหล่าองครักษ์ยังรู้สึกหวั่นเกรง
“พวกเจ้าอยากเรียกร้องความเป็นธรรมใช่หรือไม่? ไปเถอะ เข้าไปร้านน้ำชาด้วยกัน จะได้หาห้องส่วนตัวเพื่อจิบชาและพูดคุยกันให้เข้าใจ” ชายร่างกำยำทั้งสามได้ยินเสียงหวานใสดังขึ้นที่ด้านหลัง
เมื่อหมุนตัว ทว่าพวกเขากลับได้เห็นหญิงสาวหน้าตางดงามกำลังจับมือเดินนำหน้าไอ้เด็กสวะเข้ามา
ทั้งสามส่งสายตามองกัน ในเมืองหลวงมีหญิงสาวหน้าตางดงามมากมาย แต่น่าเสียดายที่พวกเขาไม่ค่อยได้เห็น
ทว่าวันนี้พวกเขาลองสุ่มหากินที่ข้างทาง แต่กลับได้พบกับหญิงสาวหน้าตาสวยงามราวเทพธิดา ดูท่าแล้วพวกเขาคงมีบุญหนักพอควร
หลินเมิ้งหยาสัมผัสได้ถึงความคิดต่ำทรามของชายสามคนตรงหน้า
คิดจะทำให้นางเสื่อมเสีย นั่นแสดงให้เห็นว่าเจ้าพวกอันธพาลเหล่านี้ผงาดขึ้นมาอย่างง่ายดาย
เมื่อหรูเยว่เข้าไปพูดคุยกับองครักษ์หลินเรียบร้อยแล้ว สายตาที่จ้องมองทางชายร่างกำยำทั้งสามจึงเปี่ยมไปด้วยการดูถูก
“ในเมื่อคนสวยพูดอย่างนี้ ถ้าเช่นนั้นพวกพี่ชายจะอยู่เป็นเพื่อนเล่นให้แล้วกัน!” ชายที่พูดเก่งที่สุดหันไปสบตากับใครบางคนในกลุ่มฝูงชน
พวกเขาทั้งสามจ้องมองสาวน้อยท่าทางอ้อนแอ้นตรงหน้าด้วยความหลงใหล นัยน์ตาแฝงไว้ซึ่งความหื่นกระหาย ราวกับว่าต้องการจะพุ่งตัวเข้าไปหานาง
