ย้าเก๋อ เจ้าของร้านยืนอยู่ด้านหน้าของหน้าต่างบานเล็กพลางมองดูฝูงชนหลั่งไหลสายตาท่าทางแสดงออกถึงความพึงพอใจทุกคนในต้าตูวล้วนรู้จักร้านว่านเหย้าเก๋อแห่งนี้ มีเพียงร้านยาของเขาเท่านั้นที่มียาแทบจะทุกชนิดไม่ว่าโสมพันปีหรือเห็ดหลินจือหมื่นปี ขอเพียงลูกค้ามีเงินมากพอ เขาก็พร้อมที่จะหายาเหล่านั้นมาให้จงได้ทันใดนั้นรถม้าคันหนึ่งปรากฏขึ้นในสายตาของเขาไม่ใกล้ไม่ไกล แม้จะไม่โดดเด่นนัก แต่เมื่อมองการประดับตกแต่งทั้งสี่ทิศแล้วกลับ……………………ยิ่งไปกว่านั้น ทั้งด้านหน้าและด้านหลังรถม้ามีคนคอยคุ้มกันอยู่ทั้งแปดทิศ ดูท่าแล้ววันนี้เขาจะมีแขกชั้นสูงมาเยือน[1] ชูเฟย คือว่าที่ชายาเอก
หลินเมิ้งหยาทำเพียงยืนอยู่อีกฝั่ง ไม่พูดแต่ก็ไม่ได้ห้ามปราม
“คุณหนูรองสกุลหลิน แม้ว่าท่านจะเป็นน้องสาวแท้ๆของพระชายา แต่ฐานันดรศักดิ์นั้นแตกต่างกัน คุณหนูรองยังไม่มียศศักดิ์ติดตัว การเรียกชื่อพระชายาโดยตรงนั้น นั่นเท่ากับว่าท่านมิให้เกียรติพระชายาเลยแม้แต่น้อย!”หลงเทียนหยู๋ชายตามองภาพความวุ่นวายตรงหน้าด้วยใบหน้าเย็นชา ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้ซินะ เมื่อย่ำรุ่งหลินเมิ้งหยาเรียกเสี่ยวเต๋อจื่อขันทีประจำตัวของเขาเข้าไปพบภายในห้องเพื่อคุยความลับบางอย่างอยู่นานสองนาน หรือจะเป็นเพราะเรื่องเมื่อคืน เสี่ยวเต๋อจื่อจึงแสดงท่าทีต่อต้านหลินเมิ้งหวู่เช่นนี้?อดไม่ได้ที่จะส่ายหน้า นางเป็นคนฉลาดเฉลียว เล่ห์กลแพรวพราว ทว่าอุบายที่ใช้กลับไม่ได้เรื่อง
