หรือไม่ว่าเพราะเหตุใดอยู่ๆหลินเมิ้งหยาก็ข่มเหงเจ้า?”หลินเมิ้งหวู่กระพริบตา ก่อนจะตอบกลับพร้อมเสียงสะอื้น “นางก็แค่ต้องการแสดงอำนาจของพระชายา นางอยากจะให้คนทั้งบ้านสกุลหลินรู้ว่านางที่เป็นคนต่ำต้อยด้อยค่าปีนข้ามหัวข้าไปแล้ว”เสียงขบฟันกรอดดังออกมาเนืองๆ ทางเดียวที่ความโกรธแค้นนี้จะหายไปได้นั่นก็คือการที่นางลงมือฆ่าหลินเมิ้งหยาด้วยตนเองทว่าซ่างกวนชิงกลับส่ายหน้าให้กับลูกสาว นังเด็กชั้นต่ำคนนั้นตะเกียกตะกายปีนขึ้นมานิดเดียวก็ได้กลายเป็นพระชายา แต่เพราะเหตุใดลูกสาวของนางจึงโง่เขลาเช่นนี้?หรือเพราะนางเติบโตมาภายใต้ปีกของตนเองตั้งแต่ยังเด็ก ดังนั้นจึงไม่มีอะไรไปสู้กับหลินเมิ้งหยาได้?การต่อสู้ชิงบัลลังก์ในวังหลวงอันแสนดุเดือดจะต้องได้รับเพียงชัยชนะเท่านั้นจึงจะอยู่รอดได้ ถ้าหากว่าหวู่เอ๋อร์ยังมีลักษณะเช่นนี้ เกรงว่าต่อไปในภายภาคหน้าคงมิมีวันชนะหลินเมิ้งหยาได้อย่างแน่นอน“นางอยากจะพาหรู๋เยว่ไปด้วยตั้งนานแล้ว แต่เพราะหรู๋เยว่เป็นทาสที่เกิดในเรือนเรา แม้นางจะยืนกรานอย่างเด็ดขาด แต่ถ้าหากเราไม่ยอมปล่อยไป นางก็ไม่อาจทำอะไรได้ ดังนั้นวันนี้นางจึงตั้งใจปั่นประสาทของเจ้า เพื่อให้เจ้าสูญเสียสติ จากนั้นแสร้งทำเป็นให้อภัยเจ้า ขณะเดียวกันก็ถือโอกาสนี้พาหรู๋เยว่ไปด้วย เท่านี้แม่เองก็ไม่อาจห้ามอะไรนางได้แล้ว คราวนี้เจ้าเข้าใจหรือยัง?”ซ่างกวนชิงเอ่ยออกมาไม่ช้าไม่เร็วจนเกินไป ทว่ากลับทำให้หลินเมิ้งหวู่หยุด
