ำคนนั้นตะเกียกตะกายปีนขึ้นมานิดเดียวก็ได้กลายเป็นพระชายา แต่เพราะเหตุใดลูกสาวของนางจึงโง่เขลาเช่นนี้?หรือเพราะนางเติบโตมาภายใต้ปีกของตนเองตั้งแต่ยังเด็ก ดังนั้นจึงไม่มีอะไรไปสู้กับหลินเมิ้งหยาได้?การต่อสู้ชิงบัลลังก์ในวังหลวงอันแสนดุเดือดจะต้องได้รับเพียงชัยชนะเท่านั้นจึงจะอยู่รอดได้ ถ้าหากว่าหวู่เอ๋อร์ยังมีลักษณะเช่นนี้ เกรงว่าต่อไปในภายภาคหน้าคงมิมีวันชนะหลินเมิ้งหยาได้อย่างแน่นอน“นางอยากจะพาหรู๋เยว่ไปด้วยตั้งนานแล้ว แต่เพราะหรู๋เยว่เป็นทาสที่เกิดในเรือนเรา แม้นางจะยืนกรานอย่างเด็ดขาด แต่ถ้าหากเราไม่ยอมปล่อยไป นางก็ไม่อาจทำอะไรได้ ดังนั้นวันนี้นางจึงตั้งใจปั่นประสาทของเจ้า เพื่อให้เจ้าสูญเสียสติ จากนั้นแสร้งทำเป็นให้อภัยเจ้า ขณะเดียวกันก็ถือโอกาสนี้พาหรู๋เยว่ไปด้วย เท่านี้แม่เองก็ไม่อาจห้ามอะไรนางได้แล้ว คราวนี้เจ้าเข้าใจหรือยัง?”ซ่างกวนชิงเอ่ยออกมาไม่ช้าไม่เร็วจนเกินไป ทว่ากลับทำให้หลินเมิ้งหวู่หยุดสะอื้น“ท่านแม่ ท่านกำลังทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่อยู่หรือไม่? นังแพศยาจะเจ้าเล่ห์เพียงนั้นเชียวหรือ?” หลินเมิ้งหวู่ยังไม่อยากจะยอมรับ แม้หลินเมิ้งหยาจะฉลาดขึ้น แต่นางจะสู้พวกนางสองแม่ลูกได้อย่างไร?ซ่างกวนชิงถอนหายใจเบาๆ พลางเอ่ย “แม่ของนางเป็นคนเจ้าเล่ห์เพทุบายมาก ถ้าไม่ใช่เพราะ…… เอาเป็นว่าเจ้าจงจำเอาไว้ให้ดี ต่อจากนี้ไปห้ามทำอะไรอุกอาจเป็นอันขาด หลินเมิ้งหยาจะต้องถูกกำจัดอย่างแน
