้รับการความคุ้มครองที่สำคัญถึงชีวิตจากใครคนหนึ่ง
อันที่จริงการกลับไปอยู่ตำหนักอ๋องอวี้ของพระสนมเต๋อเฟยไม่ควรจะเร่งรีบเช่นนี้
แต่เพราะฮองเฮาจงใจให้เป็นไปเช่นนั้น ดังนั้นจึงไม่มีใครกล้าทัดทาน
ระหว่างทาง หลินเมิ้งหยารับมือกับการหลอกถามของพระสนมเต๋อเฟยด้วยความสุภาพอ่อนน้อม นางตอบคำถามได้อย่างดีเยี่ยม ดังนั้นเกราะป้องกันที่มีต่อนางของพระสนมเต๋อเฟยจึงลดลงไปเหลือเพียงกึ่งหนึ่ง
อีกทั้งนางยังเป็นคนฉลาดเฉลียว ในชาติภพก่อนนางได้อ่านนิยายเกี่ยวกับการแย่งชิงในวังค่อนข้างมาก ดังนั้นริมฝีปากบางจึงเอื้อนเอ่ยวาจาอ่อนหวานดั่งดอกบัวบานจนพระสนมเต๋อเฟยหัวเราะตัวงอ
แม้แต่จิ่นเยว่ที่มักจะระแวดระวังผู้คนมากมายมาโดยตลอด ยังอดไม่ได้ที่จะชื่นชมพระชายาพระองค์ใหม่นี้
แม้หลงเทียนอวี้จะควบม้าอยู่ทางด้านนอก ทว่าจิตใจของเขากลับเพ่งไปที่ด้านใน
ความรู้สึกสับสนวุ่นวายฉายชัดในดวงตาซึ่งเจือไว้ด้วยความเย็นชาคู่นั้น
ตอนแรกเขาเห็นหลินเมิ้งหยาเป็นเพียงภาระและความอัปยศอดสู แต่คิดไม่ถึงเลยว่าเวลาเพียงแค่วันเดียว นางจะทำให้คนทั้งหมดเปลี่ยนทัศนคติที่มีต่อนางได้
บนโลกใบนี้มักมีเรื่องที่ไม่อาจคาดเดาได้เสมอ บางที…หลินเมิ้งหยาอาจจะกลายเป็นหมากสำคัญสำหรับเขาก็ได้
พลบค่ำ พระสนมเต๋อเฟยไม่อาจทำใจออกห่างจากลูกสะใภ้ได้ ดังนั้นจึงพาหลินเมิ้งหยาไปพักผ่อนด้วยกันที่ตำหนักหยาเสวียน ดังนั้นท่านอ๋องอวี้ที่ต้องนอนอย่างโดดเดี่ยวในค่ำคืนที่สองหลั
