ภายในพระราชวังเมืองจิ้น ณ ตำหนักเฉาหยุน ขณะนี้ผู้คนต่างพากันกระซิบกระซาบ
พระสนมเต๋อเฟยเป็นพระสนมอันดับหนึ่งในบรรดาสนมทั้งหมดที่ได้รับความรักใคร่เอ็นดูจากฮ่องเต้ หลังจากประสูติองค์ชายออกมาแล้ว พระนางเสมือนมารดาที่ได้ดิบได้ดีเพราะลูก ทว่าหลังจากที่ฮ่องเต้ทรงประชวร สิ่งที่พระสนมได้รับจึงมีเพียงแต่ความทุกข์ระทม
ยิ่งนานวันเข้า สถานการณ์กลับยิ่งเลวร้าย ตอนนี้พระโอรสของตนเองต้องจำยอมแต่งงานกับคนโง่เขลาเบาปัญญา
คนทั้งวังล้วนรอดูความพังพินาศของพวกนางสองแม่ลูก
เมื่อได้ยินข่าวที่ว่าท่านอ๋องอวี้และพระชายาเข้ามาในเขตพระราชวังแล้ว ทุกคนอดไม่ได้ที่จะเป็นกังวลกับชะตาชีวิตของพระสนมเต๋อเฟย
เกรงว่านับจากนี้ไปพระสนมเต๋อเฟยจะไร้ซึ่งที่ยืนในพระราชวังแล้ว
“กราบทูลฮองเฮา ท่านอ๋องอวี้และพระชายาขอเข้าเฝ้าเพคะ”
“เข้ามาได้”
“เพคะ”
หลินเมิ้งหยาที่ถูกจับยัดเข้ามาในรถม้าและพาเข้าสู่พระราชวังอันทรงเกียรติรู้สึกอึดอัด
เครื่องประดับไข่มุกบนศีรษะค่อนข้างหนักจึงทำให้ปวดคอเล็กน้อย
แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือนางยังไม่ได้กินอาหารเช้า
แม้ความดันโลหิตจะต่ำลงเพียงเล็กน้อย ทว่ากลับรู้สึกเสมือนร่างกายอ่อนแอลงไปมากทีเดียว
ใบหน้าสีขาวอมชมพูปรากฏต่อสายตาของทุกคนในเขตพระราชวัง
หลังจากที่ขันทีและหัวหน้านางในกลับมาจากการทำหน้าที่แอบฟังหน้าห้องหอเมื่อคืนแล้ว เรื่องลับๆ ระหว่างท่านอ๋องอวี้และพระชายาในค่ำคืนส่งตัวเข้าหอต่างแพร่สะพัดไป
