หมือนว่าหญิงสาวคนนี้จะปิดบังความลับอะไรหลายๆ อย่างไว้ไม่มากก็น้อย
เสียงฝีเท้าเริ่มดังใกล้กับตำแหน่งที่ตนเองนั่งอยู่มากขึ้น หัวใจของหลินเมิ้งหยาพลันกระตุกระรัว
ศีรษะหมุนติ้วอย่างบ้าคลั่ง สิ่งที่กำลังปรากฏอยู่ในสมองตอนนี้คือภาพฉากต่างๆ ในละครทีวี
เคยได้ยินมาว่า หลังจากที่เชื้อพระวงศ์อันสืบศักดิ์จากฮ่องเต้ได้ดื่มด่ำกับค่ำคืนแรกแห่งการเข้าห้องหอแล้วจะมีผู้เชี่ยวชาญเข้ามาตรวจสอบ
นี่หรือว่าเพียงเพราะเรื่องนี้ นางจะต้องเสียสละตนเองเพื่อทำในสิ่งที่ไม่เคยทำมาก่อนอย่างนั้นหรือ? เมื่อความคิดฟุ้งซ่านเช่นนี้ปรากฏขึ้นมา หลินเมิ้งหยาไม่อาจทนนิ่งเฉยได้อีกต่อไป แต่นางกลับจับจ้องไปที่เท้าของตัวเอง
แม้จะพูดว่าร่างกายนี้ไม่ใช่ของตนเอง แต่ว่า…
ขณะที่กำลังคิดฟุ้งซ่าน เจ้าของท่อนขากำยำซึ่งกำลังสวมใส่รองเท้าปักดิ้นทองลายมังกรได้เข้ามายืนอยู่ต่อหน้านางแล้ว
เมื่อมองลอดผ่านผ้าคลุมหน้าเจ้าสาว สิ่งที่หลินเมิงหยาได้เห็นคือปลายเท้าของเขา
ถึงเวลาเปิดผ้าคลุมหน้าแล้วอย่างนั้นหรือ? มือของหลินเมิ้งหยาจับเสื้อคลุมสีแดงฉานของตนเองเอาไว้แน่น นางจะต้องทำอย่างไรจึงจะเหมาะสมที่สุดกันนะ
ตอนนี้นางรู้สึกว่าเรื่องนี้ยากเสียยิ่งกว่าตอนสัมภาษณ์บัณฑิตเป็นร้อยเป็นพันเท่า
“ข้ามีเรื่องอยากจะถามเจ้า เจ้าจะต้องตอบข้าด้วยความสัตย์จริง” ท่ามกลางบรรยากาศที่เงียบสงัด ตอนนี้สิ่งที่ได้ยินมีเพียงเสียงลมหายใจของทั้งคู่เพียงเท่านั้น
แม้น้ำเสีย
