งที่ดูสูงส่งขององค์ชายท่านนี้จะทำให้หลินเมิ้งหยารู้สึกไม่พอใจเป็นอย่างมาก แต่เพราะภพชาตินี้มีการแบ่งชนชั้นวรรณะกันอย่างชั่วร้าย ดังนั้นนางจึงทำได้เพียงอดทนเท่านั้น
นางพยักหน้าลง เห็นได้ชัดว่าการกระทำเช่นนี้สร้างความพึงพอใจให้กับหลงเทียนอวี้ ดังนั้นน้ำเสียงสูงส่งที่เอ่ยออกมาจึงอ่อนโยนลงเล็กน้อย
“พุทราเหล่านั้น…ก่อนที่เจ้าจะได้กินมัน เจ้าได้กินสิ่งอื่นใดเข้าไปหรือไม่?” คิ้วของหลงเทียนอวี้เลิกขึ้น ขณะเดียวกัน พุทราจำนวนหนึ่งถูกถือไว้ในมือของเขา
ทั้งที่บอกว่าเป็นพุทราอวยพรทำให้กำเนิดทายาท แต่ในผลพุทรากลับอาบยาพิษที่มีพิษสงร้ายแรงจนถึงแก่ชีวิตเอาไว้ อย่าว่าแต่กินเข้าไปหนึ่งผลเลย แค่คนปกติได้ดอมดมยังถึงกับเวียนหัว
คิดไม่ถึงเลยว่าผู้หญิงคนนี้จะโชคดีเอาชีวิตรอดมาได้
หากเอ่ยว่านี่เป็นเรื่องปกติ ถ้าเช่นนั้นคงไม่มีใครเชื่อเรื่องผีสางกันแล้ว
“ไม่เพคะ” เป็นคำตอบที่มีชั้นเชิง ใสซื่อจนทำให้อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเอ็นดู
คิ้วของเขาเลิกสูงขึ้นเล็กน้อย น้ำเสียงของผู้หญิงคนนี้แฝงไว้ซึ่งความเย่อหยิ่งเล็กน้อย ทว่ากลับไร้ซึ่งการประจบเอาใจหรือวางอำนาจบาตรใหญ่ ช่างแตกต่างจากข่าวที่ได้ยินมาว่านางมักจะหดหัวอยู่ในกระดองเสมอ
“ข้าจะพูดอย่างตรงไปตรงมาเลยแล้วกัน ข้าว่าเจ้ารู้ดีเสียยิ่งกว่าข้าว่าพุทราเหล่านี้ผิดปกติเช่นไร ข้าอยากจะถามเจ้าว่าเพราะเหตุใด…”
“เพราะเหตุใดข้าจึงยังอยู่รอดปลอดภัยหลังจากกินพุทราเหล่านั้นไปแล้
