(ขอเปลี่ยนระดับของสัตว์อสูรนะครับ จากใช้ ราชันย์ เป็น ราชาแทนนะครับ)
หลังจากซูเฉินจากสระลึก เขาไม่ได้ย้อนกลับไปยังนครโบราณมังกรดำ แต่บินตรงเข้าสู่ความลึกของเทือกเขามังกรดำทันที
เขาวางแผนจะข้ามมิติเพื่อทะลวงผ่านเทือกเขามังกรดำซึ่งทอดยาวนับพันลี้ แล้วหานครสักแห่งเพื่อขึ้นเรือสมบัติมิติ มุ่งหน้าสู่เขตเทียนไห่
ท้ายที่สุดแล้ว เขาได้สังหารเฉินเจิ้น เจ้าเมืองนครโบราณมังกรดำ และปรากฏการณ์อันยิ่งใหญ่เช่นนี้ย่อมต้องดึงดูดผู้แข็งแกร่งจำนวนมาก ซูเฉินไม่ต้องการเปิดเผยตัวตน
หลังจากเฉินเจิ้นสังหารราชาอสูรหลายตนในเทือกเขามังกรดำ เหล่าอสูรที่ยังหลงเหลืออยู่ แม้จะทรงพลังไม่น้อย แต่ก็ไม่ใช่ภัยคุกคามต่อซูเฉิน
อีกทั้งเขายังปกปิดกลิ่นอายของตนอย่างแนบเนียน ตลอดทางจึงไม่ได้พบเจออสูรทรงพลังที่มาขัดขวาง
ดูเหมือนว่าอีกไม่นานนัก เขาจะสามารถออกจากเทือกเขามังกรดำได้
ฟึ่บ!
ซูเฉินหยุดลง เหยียบลงบนโขดหินใหญ่ ก่อนจะหันกลับช้า ๆ
“เจ้าตามข้ามานานขนาดนี้ ทำไมไม่ออกมาเสียที?”
แสงสว่างวาบผ่านดวงตาของซูเฉิน เขามองไปยังที่ใดที่หนึ่งเบื้องหลังแล้วเอ่ยด้วยเสียงราบเรียบ
เบื้องหลัง ในผืนป่าทึบ ใบไม้ไหวเบา ๆ ตามแรงลม ทว่าไม่ปรากฏเงาคนใด
