เฉินเจิ้นพ่ายแพ้!
ยอดฝีมือระดับจักรพรรดิยุทธ์ผู้โหดเหี้ยม ฆ่าแม้กระทั่งราชันย์สัตว์อสูรและศิษย์ของนิกายกระบี่อู่เลี่ยงหลายคน ถูกซูเฉินโค่นลงด้วยมือของเขาเอง
จื่อเฉินกับชายหนุ่มชุดม่วงมองชายหนุ่มผู้หล่อเหลาด้วยผมดำสะบัดพลิ้ว เลือดลมพลุ่งพล่าน เปี่ยมไปด้วยพลังเหนือสามัญในอากาศด้วยความตกตะลึงสุดขีด
พวกเขาไม่เคยเห็นอัจฉริยะหนุ่มผู้เจิดจ้าเช่นนี้มาก่อนเลย
จื่อเฉินอดเปรียบเทียบซูเฉินกับศิษย์พี่ใหญ่แห่งนิกายกระบี่อู่เลี่ยงไม่ได้ แต่ก็ต้องยอมรับว่า แม้ศิษย์พี่ใหญ่จะมีพรสวรรค์และพลังต่อสู้ล้ำเลิศเพียงใด ก็ยังไม่อาจเปล่งประกายได้เท่าซูเฉินในวัยและระดับพลังเช่นนี้!
“เจ้าเป็นใคร?”
เฉินเจิ้นจ้องมองซูเฉินตรงหน้า ดวงตาเต็มไปด้วยความไม่ยินยอมและสิ้นหวัง
จักรพรรดิยุทธ์ผู้ยิ่งใหญ่กลับพ่ายแพ้ให้แก่ขุนนางยุทธ์คนหนึ่ง เรื่องนี้ทำให้เขารู้สึกขื่นขมอย่างที่สุด
แต่ร่างกายของซูเฉินที่แข็งแกร่งเกินขีดจำกัดกลับทำให้เขารู้สึกสิ้นหวัง ถึงแม้จักรพรรดิยุทธ์จะสามารถชักนำพลังแห่งฟ้าดินได้มากเพียงใด ก็ยังไม่อาจต้านทานซูเฉินได้
“ข้าคือซูเฉิน!”
ซูเฉินกล่าวอย่างเรียบเฉย
“ซูเฉิน? เจ้า…เจ้า…เป็นซูเฉินแห่งอาณาจักรต้าหลี่? ซูเฉินที่เล่ยตงจักร
