้มาก่อนในชีวิต ช่างไพเราะมากเหลือเกิน!
ถึงอย่างไรก็ไม่มีใครอยากจะมีใบหน้าอัปลักษณ์เช่นนี้ติดตัวหรอก
นางโก้งโค้งตัวลงไปหยิบขนมที่ตกอยู่บนพื้นขึ้นมา จากนั้นวางกลับลงไปบนถาด ก่อนที่หลินเมิ้งหยาจะเริ่มครุ่นคิด
ยาถอนพิษเหล่านี้เป็นยาที่หาได้ทั่วไป บางทีตำหนักของท่านอ๋องอวี้อาจจะมีห้องเก็บยาก็ได้
ด้านนอกยังคงส่งเสียงอึกทึกครึกครื้นอย่างต่อเนื่อง ทว่าภายในตำหนักกลับเงียบกริบ
หลินเมิ้งหยาตัดสินใจ นางไม่ลังเลเลยที่จะแอบเปิดประตูออก ก่อนจะเดินตามหาห้องที่ตนเองต้องการ
อยู่ๆ จมูกของนางพลันได้กลิ่นตัวยาหลายชนิดผสมผสานเข้าด้วยกัน มุมปากของหลินเมิ้งหยาหยักยกขึ้น…ห้องนี้แหละ!
เหตุเพราะต้องอยู่กับยาสมุนไพรมานานหลายปี ดังนั้นจมูกของหลินเมิ้งหยาจึงไวต่อกลิ่นยามากเป็นพิเศษ
ผลปรากฏว่า เมื่อนางผลักประตูเข้าไป นางต้องตกตะลึงกับยาสมุนไพรที่เรียงรายกันอย่างมากมายนับไม่ถ้วน!
ยาเยอะเกินไปหรือเปล่าเนี่ย!
ไม่มีเวลาให้คิดมาก หลินเมิ้งหยารีบเข้าไปหาสิ่งที่ตนเองต้องการ
หลังจากเตรียมยาสองสามอย่างในปริมาณที่เหมาะสมแล้ว นางรีบนำมันเข้าไปใช้กับใบหน้าข้างซ้ายทันที
หลังจากผ่านอาการแสบร้อนจนแทบอดรนทนไม่ไหวมาได้ หลินเมิ้งหยายกมือขึ้นกุมใบหน้าข้างซ้าย ก่อนจะสัมผัสได้ถึงผิวพรรณที่เรียบลื่นเนียนละเอียด นางรู้สึกได้เลยว่ายาพิษถูกถอนออกไปแล้ว
นางไม่กล้าทิ้งร่องรอยเอาไว้ ดังนั้นหลินเมิ้งหยาจึงรีบเก็บของเข้าที่ เมื่อแน่ใจแล้วว่
