ให้ร่างกายของมนุษย์ได้รับความเสียหายจนถึงขั้นพิการ อีกทั้งยังมีฤทธิ์รุนแรงจนทำให้เป็นอัมพาตได้”
“แมลงหมิงหลิงเจ็ดวัน เป็นแมลงมีพิษในมณฑลอู่ซาน โดยมีพิษทั่วทั้งตัว อีกทั้งพิษยังมีฤทธิ์ในการกัดกร่อนที่ค่อนข้างรุนแรง”
…
นี่คืออะไร? อยู่ๆ ข้อมูลมากมายก็หลั่งไหลออกมาจากสมองจนซูชิงเกอที่เพิ่งจะฟื้นขึ้นมารู้สึกตื่นตัวเล็กน้อย
ตอนที่เป็นผู้ช่วยของอาจารย์ สิ่งที่เธอได้เรียนล้วนเป็นทฤษฎีทางการแพทย์ตะวันตก แต่ว่า…ข้อมูลที่หลั่งไหลออกมาจากสมองในเวลานี้กลับเป็นความรู้เกี่ยวกับการแพทย์แผนจีน
แต่ถึงอย่างนั้นข้อมูลเหล่านั้นกลับดูแปลกมากเสียจนเธอรู้สึกว่าตนเองไม่เคยได้ยินมันมาก่อน
เธอรู้สึกว่ามุมปากของตนเองเหนียวหนืดเล็กน้อย ซูงชิงเกอจึงยกมือขึ้นลูบไล้ แปลกชะมัด…ทำไมเจ้าสิ่งดำๆ แดงๆ นี้ถึงได้มีกลิ่นเหมือนเลือดเลยล่ะ?
แต่…เพราะอะไรดวงตาของเธอจึงเห็นสิ่งของสีแดงสดตรงหน้า?
สิ่งที่ทำให้เธอสงสัยยิ่งไปกว่านั้นคือ ทำไมเธอจึงรู้สึกราวกับว่าโลกทั้งใบกำลังโคลงเคลงไม่หยุดเช่นนี้?
ที่นี่คือที่ไหน? นี่มัน…เกิดอะไรขึ้นกันแน่?
เวลาผ่านไปสักพักใหญ่กว่าซูชิงเกอจะสามารถรับข้อมูลที่หลั่งไหลออกมาจากสมองเหล่านั้นจนหมด เธอลองประเมินดูคร่าวๆ ก่อนจะพบว่ามันคือข้อมูลของยาพิษที่มีมากถึง 118 ชนิด
โดยยาพิษหนึ่งร้อยกว่าชนิดนั้นมีทั้งจากแมลงมีพิษและพืชมีพิษ
ซูชิงเกอพูดไม่ออก เธออาจหาญชาญชัยเกินไปหรือไม่? หรือเธอโกรธเกลียดตัวเอง
