าคิดๆ ดูแล้วก็ตัดสินใจทิ้งความคิดจะยกเค้าแดนแห่งผลึกหิน มุ่งหน้าไปยังอีกฟากของแดนไร้อาลัยอย่างรวดเร็ว เขาจะออกไปที่นี่ เปลี่ยนสถานที่รวบรวมผลึกต้นกำเนิด!
เมื่อตัดสินใจแล้วว่าจะไปจากที่นี่ จึงรวดเร็วขึ้นเยอะโข พวกเขาเพียงแค่สังหารอสูรที่เจอระหว่างทางก็พอแล้ว ตลอดทางไม่พบเจอกับความอันตราย และไม่เจอโชคดีที่ใหญ่หลวงอะไรเช่นกัน
ขณะที่ทุกคนนึกว่าจะไปถึงอีกฟากของแดนแห่งอารมณ์อนันต์อย่างราบรื่นตลอดทางแบบนี้ กลับคิดไม่ถึงว่าจะเจอกับสิ่งที่น่ากลัวอย่างยิ่งตรงชายแดน
สิ่งนั้นใหญ่โตมโหฬาร ร่างกายมีขนาดหลายร้อยลี้ มองดูแล้วเหมือนแผ่นดินที่บดบังฟ้าดิน ขวางทางออกของแดนไร้อาลัยอยู่อย่างนั้น
อันหลินร่อนลงหลังก้อนหินก้อนหนึ่งช้าๆ แล้วเงยหน้ามองร่างอันใหญ่ยักษ์นั่น
มองจากภายนอกแล้ว สิ่งนั้นคล้ายวาฬขนาดมหึมาตัวหนึ่ง เนื้อตัวดำขลับเรียบเนียน ผิวหนังลวดลายน้ำที่มีพื้นเป็นสีรุ้งจางๆ ดวงตาสีทองประหนึ่งพระอาทิตย์ที่ลุกโชนส่องให้ฟ้าดินที่มืดมนผืนนี้สว่างไสว ชวนให้รู้สึกไปเองตอนนี้เป็นเวลากลางวัน
“ยักษ์อันหลิน…นี่มันตัวอะไรกันน่ะ ดินแดนนี้มีสัตว์ตัวใหญ่ขนาดนี้จริงๆ หรือ” ทีน่าตะลึงงันกับสิ่งมีชีวิตมโหฬารที่อยู่ตรงหน้า แ
