ล้วว่าจะพาเจ้าไปท่องชม คำสัญญานี้ใช้ได้ตลอดไป!” อันหลินพูดเสียงนุ่ม
นัยน์ตาของทีน่าแดงก่ำเมื่อได้ยินประโยคนี้ ปล่อยโฮออกมาอย่างทนไม่ได้
“ยักษ์อันหลิน เจ้าช่างเป็นคนดีเหลือเกิน ยังคงเป็นคนซื่อตรงที่พูดคำไหนคำนั้น!” ทีน่าเช็ดน้ำตาพลางเอ่ยปากชมไปด้วย
การ์ดคนดีกับการ์ดคนซื่อตรงถูกปล่อยออกมาพร้อมกัน อันหลินจะพูดอะไรได้อีก ทำได้แค่ลูบศีรษะของภูตน้อยอย่างอ่อนโยน
ครู่ต่อมา ภูตน้อยก็หยุดร้องไห้แล้วพูดว่า “ยักษ์อันหลิน งั้นข้าตัดสินใจแล้วว่าจะเป็นสัตว์เลี้ยงของเจ้า!”
อันหลินแปลกใจเล็กน้อย เขานึกว่าทีน่าจะเลือกเป็นลูกศิษย์เสียอีก เพราะขอแค่พลังของพวกเขามีสายใยแน่นแฟ้น ยันต์เคลื่อนย้ายก็จะพาคนที่เกี่ยวข้องออกไปด้วย
เขาพยักหน้าอย่างไม่ลังเลเลย “ได้ ข้ารับปากเจ้า!”
เคล็ดวิชาถูกปล่อยอย่างต่อเนื่อง เลือดหยดหนึ่งเชื่อมสัมพันธ์อันหลินกับทีน่าด้วยประการฉะนี้
ทีน่าเข้าร่วมกลุ่มสัตว์เลี้ยงของอันหลินอย่างเป็นทางการ!
“เสี่ยวเทียน ต่อไปเสี่ยวน่าอยู่ลำดับที่ห้า เจ้าเป็นที่หก เข้าใจไหม” อันหลินพูดต่อ
อันที่จริงเขาก็มองทีน่าเป็นคนกันเองตั้งนานแล้ว จึงขอปรับลำดับสักหน่อย
เสวี่ยจ่านเทียนที่ถูกอารมณ์หวาดกลัวครอบงำส
