พันเมตรทรุดตัวลงไปแล้ว
โหรวกู่กลายร่างเป็นกระบี่สีน้ำเงินอีกครั้ง เสียงที่ใสกังวานสะท้อนก้องฟ้าดิน “ฮ่าๆ ๆ พวกเจ้ายังไม่เข้าใจสถานการณ์หรือ ทางด้านความเร็วไม่มีใครเอาชนะข้าได้!”
“งั้นหรือ”
จู่ๆ เสียงทุ้มต่ำแหบพร่าก็ดังขึ้นใกล้ๆ นี้
มันเป็นร่างที่เป็นสีทองทั้งกาย วงแหวนข้างหลังสว่างไสวดุจพระอาทิตย์ กลิ่นอายพลังน่ากลัวยิ่งยวด
กระบี่สีน้ำเงินทะลวงอากาศอย่างไม่ลังเล แต่ร่างสีทองนั่นกลับปล่อยหมัดรวดเร็วยิ่งกว่า!
ตูม!
พลังงานแสงทองระเบิด แผ่กระจายรอบทิศเป็นรูปวงกลม ทำให้พสุธาในรัศมีสิบลี้กลายเป็นผุยผง!
ร่างกระบี่ของโหรวกู่แตกทลาย กลายเป็นมนุษย์อีกครั้ง กระอักเลือดแล้วกลิ้งตกลงพื้น
ในตอนนั้นเอง การโจมตีของผีดูดเลือดทั้งสามก็ทยอยกันพุ่งลงมา
“เจ้าวังโหรวกู่!” เยี่ยนฮวาพุ่งไปตรงหน้าโหรวกู่ ข้อมือมีเลือดปลิวว่อน ก่อตัวเป็นหยดเลือดสีน้ำเงินที่แปลกพิลึกแล้วปกคลุมทั้งสองไว้
ตูมๆ ๆ…
ค่ายกลโลหิตสังหารเปลี่ยนปฐพีให้เป็นลานสังหาร พลังงานสีแดงมากเหลือคณาพุ่งไปจู่โจมสาวหิมะกับหลงซาง
กระบี่บินสีแดงทลายฟ้าดิน ตวัดฟันหยดเลือดสีน้ำเงินทันที
กำปั้นก็พุ่งลงมาในวินาทีนี้เช่นกัน แผ่คลุมหลงซางกับสาวหิมะพร้อมกัน
ฟ้าด
