รีบไปปกป้องพวกนางอีก!”
โคโค่สตีฟ “…”
ไมรอน “…”
ทาเบอร์ “…”
ฟิ้วๆ ๆ ในตอนนั้นเอง กระบี่ยาวสี่เล่มของหลงซางก็วางลำแสงสีทองเป็นเส้นๆ แต่ละเส้นล้วนแฝงด้วยอานุภาพที่น่ากลัวยิ่ง พลังมังกรมหาศาล ความสามารถสะเทือนขวัญ ลากร่องลึกสีดำทะมึนบนดินแดนผลึกหินหลายทาง
โหรวกู่เป็นผู้แข็งแกร่งระดับหวนสู่ความว่างเปล่าขั้นกลาง พลังที่ปะทุหลังใช้เคล็ดวิชาก็ยังไม่อาจสู้หลงซางได้ ระหว่างที่ถอยหลังหลายก้าวนั้น น้ำตาก็ไหลเป็นทางออกจากตาแล้วตะโกนลั่นว่า “รีบหนีสิ!”
เยี่ยนฮวากัดฟันแน่น กำลังจะหันหลังหนีไป ในตอนนั้นเองหลงซางก็ปล่อยลำแสงกระบี่ที่น่ากลัวใส่นางเช่นกัน
ลำแสงกระบี่รวดเร็วอย่างยิ่ง อานุภาพเทียบเท่าการโจมตีสุดกำลังของระดับหวนสู่ความว่างเปล่าขั้นกลาง ร่างกายที่บาดเจ็บสาหัสอย่างนางยากจะต้านทานลำแสงกระบี่เส้นนี้ได้
จะจบเห่ที่นี่แล้วหรือ
ร่างที่ดูบอบบางของเยี่ยนฮวาแลดูเล็กกระจ้อยร่อยเมื่ออยู่ต่อหน้าลำแสงกระบี่สีทองที่พาดผ่านฟ้าดิน ประหนึ่งจอกแหนที่ลอยล่องเหนือผืนทะเล เปราะบางยิ่งแล้ว
แต่ทว่าในตอนนั้นเอง หญิงสาวรูปร่างสูงระหงที่สวมชุดดำพลิ้วไหวก็ปรากฏกายตรงหน้านาง ก่อนจะตวัดกระบี่ปล่อยลำแสงกระบี่สีแดงออกมาสุดแร