างถึงเป็นแบบนี้ไปได้ พวกนางควรจะมีชีวิตอยู่ใต้ผืนนภาอย่างมีความสุข…”
เซียวเจ๋อมองอันหลินอย่างตะลึง ทีน่าก็เบิกตาสีมรกตจนกว้างเช่นกัน
“อาจารย์ ท่านบอกว่าสาวหิมะเป็นศัตรูกับมนุษย์ไม่ใช่หรือ ท่านเห็นใจสาวหิมะหรือ” เซียวเจ๋อกะพริบตาด้วยความประหลาดใจ
อันหลินถอนหายใจเบาๆ “แต่พวกนางก็เป็นชีวิตที่สวยงามเหมือนกันนี่นา…ทุกคนล้วนอยู่บนโลกใบนี้ ทุกคนต่างก็มีสิทธิ์แสวงหาความสุขของตัวเอง หากพูดในมุมมองที่ละทิ้งอำนาจ ทุกคนต่างก็เป็นดอกไม้ท่ามกลางสรรพสิ่งที่ต้องการความงดงาม แต่ตอนนี้ ดอกไม้จะเหี่ยวเฉาแล้ว…”
ทีน่า “… ยักษ์อันหลินช่างมีเมตตาเหลือเกิน!”
เซียวเจ๋อหัวเราะหึๆ “อาจารย์…ท่านสงสารเวทนาสตรีหรือ สั่งให้ผีดูดเลือดลงมือได้นี่นา”
อันหลินได้สติทันใด จึงตะโกนกับผีดูดเลือดว่า “พวกเจ้า! รีบไปช่วยสาวหิมะ อย่าปล่อยให้พวกนางตาย!”
คำพูดของเขาดังก้องอากาศ ทำให้พวกโคโค่สตีฟกับไมรอนต่างก็ชะงักงัน
โหรวกู่ที่กำลังจะระเบิดเคล็ดวิชา เตรียมจะสู้ยิบตาก็นิ่งงันเช่นกัน ใบหน้าฉายความตกตะลึง
อันหลินตะโกนลั่นอีกว่า “ทุกเผ่าพันธุ์งดงามที่เสาะหาความงามล้วนมีสิทธิ์อยู่บนโลกนี้ด้วยความสุข ทุกคนเท่าเทียมกัน…พวกเจ้ายังไม่
