ิดจริงๆ!
อันหลินส่ายตามองรอบข้างอย่างไม่หนำใจแล้วพูดว่า “รู้สึกว่าหมดเกลี้ยงแล้ว ที่นี่มีอย่างอื่นอีกไหม”
“มีของที่สำคัญที่สุดอีกชิ้นหนึ่ง ผู้อาวุโสจะพลาดไม่ได้เด็ดขาด” เซียวเจ๋อเงยหน้ามองอันหลินแล้วพูดอย่างจริงจัง
“อะไรหรือ” อันหลินตาลุกวาว ในใจเปี่ยมด้วยความคาดหวัง
ใบหน้าหล่อเหลาของเซียวเจ๋อมีรอยยิ้มผุดขึ้น “สิ่งนั้นก็คือข้า! ท่านผู้อาวุโสรับข้าไว้เถอะ!”
อันหลิน “…”
ทุกคน “…”
อะไรกัน ยกสมบัติทั้งหมดในคลังให้แล้วจะยกตัวเองให้งั้นเหรอ!
“เสี่ยวเจ๋อ เจ้าพูดเช่นนี้หมายความว่าอย่างไร”
อันหลินสะกดกลั้นความคิดอยากจะตะโกนลั่นแล้วถามด้วยรอยยิ้ม
“ผู้อาวุโส ข้าเป็นสายเลือดโดยตรงของสกุลเซียว สายเลือดบริสุทธิ์ยิ่งใหญ่ คิดว่ามีศักยภาพอยู่บ้างเหมือนกัน อีกอย่างความตั้งใจในการแสวงมรรคของข้าร้อนรุ่มดั่งสุริยะ เป็นมังกรที่เด็ดเดี่ยวไม่ยอมแพ้…” เซียวเจ๋อพูดต่อ
“สรุปแล้วเจ้าจะพูดอะไรกันแน่” อันหลินทำหน้างุนงง
“ผู้อาวุโส…” เซียวเจ๋อมองอันหลินด้วยสายตาที่ปรารถนา พูดอย่างตื่นเต้นว่า “ท่านรับข้าเป็นสิทธิ์ได้หรือไม่ บัดนี้เผ่ามังกรสูญพันธุ์แล้ว มีเพียงบุคคลที่ยิ่งใหญ่อย่างท่านที่จะส่องหนทางแสวงมรรคของข้าให้สว่างได้
