ท่าน ไม่สนใจว่าท่านจะสอนอะไรข้าได้ ข้าเพียงอยากเปิดหูเปิดตาเท่านั้น!”
มุมปากของอันหลินกระตุกยิกๆ “ว่ามาเถอะ ข้าต้องทำอย่างไรเจ้าจึงจะเลิกคิดเรื่องฝากตัวเป็นศิษย์กับข้า”
“ไม่ว่าอย่างไร ข้าก็ไม่ล้มเลิกความคิดจะฝากตัวเป็นศิษย์ของท่าน!” เซียวเจ๋อทำหน้าหนักแน่น
“ข้าบอกเจ้าตามตรง ข้าเป็นมนุษย์!”
“ข้าไม่สน ท่านเอาชนะใจข้าได้ตั้งนานแล้ว”
“ข้ามีพลังยุทธ์แค่ระดับแปลงจิต”
“หากท่านทำได้ถึงขั้นนี้ทั้งที่อยู่แค่ระดับแปลงจิต เช่นนั้นข้าเซียวเจ๋อผู้นี้ก็ยิ่งมั่นใจ!”
“…ข้าราศีหญิงพรหมจรรย์!”[1]
“ราศีพรหมจรรย์คืออะไร ต่อให้เป็นราศีชายพรหมจรรย์หรือราศีคนยิงธนูข้าก็ไม่สนใจ!”
…
หลังเปิดใจไปยกหนึ่ง อันหลินก็มองชายหนุ่มใบหน้าหล่อเหลา รูปร่างผอมบางตรงหน้าอย่างงุนงง
บัดนี้เขาแพ้เซียวเจ๋อแล้ว…
มีคนที่ไม่ยอมถอดใจไม่ว่าคุณจะเป็นอย่างไรก็ตาม มันช่างโชคดีและมีความสุขเหลือเกิน
คนแบบนี้ คุณจะเอาเหตุผลอะไรไปปฏิเสธกันล่ะ…
อันหลินถอนหายใจเบาๆ “เจ้าจะยอมรับข้าเป็นอาจารย์ ไม่เสียใจทีหลังจริงหรือ”
“ด้วยความเต็มใจ ไม่เสียใจภายหลัง!” เซียวเจ๋อพูดด้วยสายตาที่แน่วแน่
อันหลินนวดหว่างคิ้ว “เอาเถอะ งั้นข้าตกลง…”
เซียวเจ๋อดีอกดีใจ คุกเข่า
