พออันหลินได้ยินคำว่าขุมทรัพย์ ดวงตาก็เป็นประกายขึ้นมาทันที
แต่ครู่เดียวเขาก็สงบสติอารมณ์ ใบหน้าเรียบเฉยอีกครั้ง
ชายชราชุดแดงทั้งสองจากไปแล้ว ตอนนี้ได้เวลาเก็บกวาดสมรภูมิรบแล้ว
ซูจิ้นเซียงกับเยี่ยนฮวารู้ว่าทีน่าหลอมเป็นหนึ่งกับชิ้นส่วนหัวใจแห่งดินแดน แต่กลับไม่กล้าลงมือเลยสักนิด
อย่าเพิ่งเอ่ยถึงอันหลินที่ยากลึกเกินหยั่งรวมถึงกองทัพที่ยิ่งใหญ่ด้านหลังนั่นเลย แม้แต่พลังต่อสู้ของตัวทีน่า หากอาศัยสภาพที่บาดเจ็บสาหัสในตอนนี้ของพวกนางก็ไม่มีโอกาสชนะหรอก
ด้วยเหตุนี้การตัดสินใจของพวกนางจึงเด็ดขาดอย่างยิ่ง ชั่วขณะที่หมอกขาวลอยล่องหิมะปกคลุม ร่างกายก็หายลับไปจากดินแดนแห่งนี้แล้ว
พวกอันหลินไม่ได้ไล่ตามไป หนึ่งเพราะไม่มีความสามารถที่น่ากลัวเยี่ยงชายชราชุดแดง สองเพราะสภาพของพวกเขาเองก็ย่ำแย่ ทีน่าเพิ่งใช้พลังของชิ้นส่วนหัวใจแห่งดินแดน ตอนนี้ใบหน้าค่อนข้างซีดเซียว นั่งตัวอ่อนปวกเปียกอยู่บนไหล่ของอันหลินราวกับพลังหมดเกลี้ยง
หลี่ว์ต้งปินกับฉินเซิ่งน่ะยิ่งไม่ต้องพูดถึง ทั้งสองต่างก็บาดเจ็บสาหัส หลังกินโอสถไปหนึ่งเม็ดก็นั่งสมาธิบนพื้นเพื่อรักษาสภาพบาดแผลทันที เพื่อไม่ให้อาการบาดเจ็บกระทบต่อรากฐานมรรคา
อัน
