หลินพาพวกโคโค่สตีฟร่อนลงบนพสุธาด้วย กินยาวิเศษเม็ดหนึ่งเพื่อบำรุงกำลัง
“อันหลิน! พลังของเจ้าพัฒนาได้น่ากลัวเกินไปแล้วกระมัง!” หลิวฉู่ฉู่ย่ำกระแสลมมา ปลายเท้าแตะพื้นเบาๆ แล้วร่อนลงประหนึ่งผีเสื้อ ก่อนจะแย้มสรวล แววตาเฉียบแหลมที่จ้องอันหลินทอความสงสัยอยู่ไม่น้อย
อันหลินยิ้มบางๆ “มันก็เป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้ เสน่ห์ส่วนบุคคลรุนแรงเกินไป ทุกคนล้วนอยากติดตามข้า”
ไมรอนกลอกตา ไม่พูดอะไร
โคโค่สตีฟกลับหยิบกระบี่สีขาวเล่มหนึ่งออกมาจากอาวุธมิติแล้วมองทาเบอร์ด้วยแววตาที่พราวระยับ ไม่รู้ว่ากำลังวางแผนอะไรในใจ
ทาเบอร์ถูกจ้องจนเย็นวาบไปทั้งตัว ทว่าไม่พูดอะไรเลยสักคำ
เขาอ่านออกแล้วว่าสถานการณ์ตอนนี้เป็นอย่างไร เขาตกอยู่ในเงื้อมมือของกลุ่มอิทธิพลมนุษย์แล้ว ผีดูดเลือดผู้ยิ่งใหญ่หวนสู่ความว่างเปล่าสองตนทรยศหักหลังแล้ว! แถมยังกลายเป็นทาสของนักพรตแปลงจิตคนหนึ่งด้วย!
นี่มันเรื่องราวน่ากลัวที่ประหลาดชัดๆ!
“โอ้โฮ! เช่นนั้นเจ้าก็ยอดเยี่ยมมาก!” ราวกับหลิวฉู่ฉู่ชินกับความหลงตัวเองของอันหลินแล้ว หลังพยักหน้าแล้วก็หันสายตามองทีน่า จิ้มใบหน้าที่นุ่มเนียนของทีน่าแล้วพูดอย่างประหลาดใจว่า “เจ้าภูตน้อย ทำไมเจ้าตัวใหญ่ข
