่ตายทั้งหมดแล้วก็ยังหนีไปจากที่นี่ไม่ได้ เพียงช่วยยืดเวลาตายของพวกนางออกไปก็เท่านั้น…
เสียงแหวกอากาศที่แหลมสูงดังขึ้นอีกครั้ง ศรพลังงานสีชมพูทิ้งวงโคจรอันเจิดจ้ากลางรัตติกาล ชนกับผนังของหอคอยสีดำด้วยความเร็วที่น่ากลัวยิ่งยวด
ครืน ยอดหอคอยสีดำสกัดกั้นศรพลังงานไว้ พลังงานที่สว่างไสวระเบิดแล้วจางหายไป
หลิวฉู่ฉู่กัดฟันแน่น กำลังจะกรีดข้อมือเพื่อใช้เคล็ดวิชาด้วยการเซ่นศรด้วยโลหิต นัยน์ตาสีเหลืองเฉียบแหลมจดจ้องหอคอยสีดำทันใด ใบหน้าฉายความตะลึงงัน
ทีน่าใช้พลังทำลายกิ่งไม้สีดำของพวกอันหลินจนแหลกละเอียดหมดสิ้น จากนั้นก็หันหลังไปมองชิ้นส่วนสีขาวที่อยู่ตรงหน้า ใบหน้ามีความฉงนสงสัย “เอ๊ะ ยักษ์อันหลิน นี่มันอะไรน่ะ ดูแล้วงดงามเหลือเกิน!”
นางยื่นมือออกไปหาชิ้นส่วนที่เหมือนจริงและเหมือนฝันหมายอยากจับมัน
“เสี่ยวน่า! อย่าสัมผัสของสิ่งนั้นตามใจชอบ ตอนนี้กำลังทำพิธีบางอย่างอยู่ อันตราย!” อันหลินเห็นดังนั้นก็ตะโกนลั่น
ทีน่าสะดุ้งจนมือชะงัก ห่างจากชิ้นส่วนหัวใจแห่งดินแดนแค่หนึ่งนิ้ว
อันหลินเห็นก็โล่งอกไปทีหนึ่ง หากสัมผัสของแบบนี้สุ่มสี่สุ่มห้า ไม่แน่ว่าอาจจะถูกค่ายกลเล่นงานเอาได้ เมื่อถึงตอนนั้นอาจจะไม่ได้บ
