ฉู่ฉู่ขมวดคิ้ว ตัดสินใจว่าจะยังไม่แหวกหญ้าให้งูตื่น
หลี่ว์ต้งปินถูกหมัดกระแทกจนกระอักเลือดถอยกระเด็น เขาทุ่มเทสุดกำลัง ไม่ได้ดูถูกพลังของชายชราผอมสูงชุดแดง แต่ก็ยังบาดเจ็บไม่น้อยหลังผ่านไปหนึ่งกระบวนท่า
พลังของหมัดนั่นเหนือกว่าพลังที่ระดับสุดยอดหวนสู่ความว่างเปล่าขั้นกลางจะทำได้ แต่เขาไม่รู้สึกถึงกลิ่นอายของชายชราชุดแดงเลยสักนิด ราวกับว่าชายชราที่อยู่ตรงหน้าเป็นวิญญาณที่ไม่มีตัวตนอยู่
และในตอนนั้นเอง รอยแยกของเมืองฉีโหลวก็แยกออกอีกครั้ง
สาวหิมะผมเงินพลิ้วไหวสองคนก้าวออกมา เมื่อใช้พลังจิตสำรวจรอบกายแล้วนัยน์ตาก็เป็นประกาย
“เป็นโอกาสที่ดี ซูจิ้งเซียง! มีผู้แข็งแกร่งมนุษย์ถ่วงเวลาศัตรูคนหนึ่งไว้ พวกเรารีบเข้าไปชิงชิ้นส่วนหัวใจแห่งดินแดนกันเถอะ!” สาวหิมะที่ถือภูตวิญญาณเหมันต์พูดอย่างฮึกเหิม
“เอ๊ะ ชิ้นส่วนหัวใจแห่งดินแดนชิงง่ายดายปานนั้นเลยหรือ” จู่ๆ ก็มีเสียงเอื่อยๆ แว่วมา
วินาทีต่อมา ชายชราชุดแดงอ้วนเตี้ยก็ปรากฏกายต่อหน้าสาวหิมะทั้งสองแล้วมองอีกฝ่ายอย่างยิ้มแย้ม
“เยี่ยนฮวา เจ้ารีบไป ข้าจะถ่วงเขาไว้เอง!” ซูจิ้งเซียงพลิกมือ วงล้อน้ำแข็งก็ก่อตัวกลางฝ่ามือ ก่อนจะเอ่ยปากกับหญิงสาวข้างกาย
เยี่ยนฮวาไ
