อันหลินนึกออกแล้วว่าตำแหน่งตรงข้างเอวเขามีกระเป๋าอยู่อันหนึ่ง
สิ่งที่อยู่ในกระเป๋าก็คือลูกกลมๆ สีเงิน และที่อยู่ข้างในลูกกลมๆ สีเงินก็คือภูตตัวจิ๋ว…
หลังเขาเรียกชื่อของทีน่าแล้ว ก็ไม่ได้รับการตอบสนอง แต่เสียงกะเทาะเปลือกดังแกรกกลับไม่หยุด เห็นได้ชัดว่ากำลังจะเกิดเรื่องที่ไม่ธรรมดาขึ้นแล้ว
เสียงฉัวะดังขึ้น เสื้อตรงข้างเอวของอันหลินก็ฉีกขาด
มันเป็นเรื่องที่ไม่ธรรมดาอย่างยิ่งจริงๆ
ทุกคนได้ยินเสียงต่างก็พากันจับจ้องไปที่เอวของอันหลินด้วยใบหน้าที่แปลกใจ
ตรงนั้นมีลูกกลมๆ สีเงินกำลังลอยอยู่กลางอากาศและส่องแสงสว่างไสว
“นี่มันอะไรน่ะ” ไมรอนเบิกตากว้าง
“นายท่านฟักไข่หรือ! นี่เป็นการตัดสินใจใช้วิธีแบบนี้สืบทอดชีวิตเพราะรู้ว่าตัวเองจะตายแล้วงั้นหรือ” โคโค่สตีฟทำหน้าตกตะลึง
“มนุษย์เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ไม่ใช่สัตว์ที่ออกลูกเป็นไข่ ขอบใจ” อันหลินให้ความรู้เรื่องสิ่งมีชีวิตกับโคโค่สตีฟด้วยความจริงจังอย่างมาก
เสียงปริแตกที่กังวานดังขึ้นอีกครั้ง ในที่สุดลูกกลมๆ สีเงินก็กลายเป็นเศษชิ้นส่วนที่ตกลงบนพื้น
ร่างที่งดงามได้รูปปรากฏกายต่อหน้าทุกคน
นางสวมกระโปรงสีขาว ผิวขาวผ่องเป็นยองใย ปีกสีทองโปร่งแสงมีแสงดาว
