ายกลคุ้มกันอีกด้วย ไม่มีหนทางแล้วจริงๆ หรือ…
หลิวฉู่ฉู่เม้มปากสีแดงเรื่อแล้วง้างธนูอีกครั้ง
ภายในหอคอยสีดำ
พวกอันหลินต่างก็จนปัญญา ทำได้เพียงรอคอยการทำพิธี
กิ่งไม้สีดำท่อนหนึ่งกลายเป็นปากรูปหลอดที่แหลมคม เคลื่อนไหวอย่างมีจังหวะ และจุดที่เพ่งเล็งก็คือหัวใจของพวกเขา
หัวใจของเสวี่ยจ่านเทียนไม่ชัดเจน ด้วยเหตุนี้จุดที่เพ่งเล็งของมันกลับเป็นปาก
เสวี่ยจ่านเทียนจะร้องไห้อยู่แล้ว คิดถึงขั้นจะกัดลิ้นฆ่าตัวตายแล้ว
ในตอนนั้นเอง จู่ๆ อันหลินก็รู้สึกว่ากระเป๋าคับแน่นนิดหน่อย
ไม่สิ แน่นสุดๆ ต่างหาก
“คุณพระ! ตัวอะไรน่ะ แน่นจะตายแล้ว!” อันหลินรู้สึกว่าเอวของตนถูกวัตถุมหึมาบางอย่างดุน
จากนั้นเขาก็พบว่าเอวของตนสาดแสงสีขาวเจิดจ้า
จากนั้นก็ตามมาด้วยเสียงแตกดังแกรก
จู่ๆ อันหลินก็นึกอะไรขึ้นมาได้ “ทีน่าเหรอ”
