ทุกอย่างที่นี่ล้วนแต่สมจริงปานนี้ ในใจของอันหลิน เส้นแบ่งเขตระหว่างห้วงมายากับความเป็นจริงมันเลือนรางมากขึ้นทุกทีแล้ว
ในใจของเขามีความคิดที่อยากจะอยู่ที่นี่ผุดขึ้นมาชั่วขณะ ทว่าความคิดนี้ก็ถูกเขาสลัดทิ้งไปอย่างรวดเร็ว
ต่อให้สิ่งมีชีวิตทั้งหมดในโลกใบนี้จะเป็นความจริง เสี่ยวหลาน สหาย ครอบครัวในอีกโลกหนึ่งยังรอคอยเขาอยู่ เขาจะจากที่นั่นมาได้อย่างไร!
ถ้าอย่างนั้นก็มีปัญหาแล้วละ จะกลับไปได้อย่างไร
อันหลินขมวดคิ้วครุ่นคิด ความจริงเขาก็เคยได้ยินมาเหมือนกันว่าบางห้วงมายาจะต้องสังหารคนที่ตนรู้จักข้างในนี้ให้เหี้ยน สร้างแกนกลางของห้วงมายาใหม่ก็จะคลี่คลายได้สำเร็จ
แต่นี่เป็นห้วงมายาจริงๆ เหรอ
ต่อให้เป็นห้วงมายา มีญาติมิตรและคนรักเนื้อตัวเป็นๆ แบบนี้…อันหลินคิดว่าตนทำไม่ลง
อีกอย่างถ้าเกิดพวกเขามีตัวคนจริงๆ จะทำอย่างไร!
วิชาญาณทิพย์!
จู่ๆ ดวงตาของอันหลินก็ขาวโพลน กวาดมองทัศนียภาพรอบกาย พยายามค้นหาช่องโหว่และข้อบกพร่องของโลกใบนี้ แต่สิ่งที่ทำให้เขาผิดหวังก็คือ ทุกอย่างที่นี่ไม่มีร่องรอยของวิชาเลยสักนิด
ลองดูว่าสามารถใช้พลังทลายดินแดนแห่งนี้ได้หรือเปล่า…
พลังปราณอนธการ!
จู่ๆ ร่างกายของเขาก็แผ่หมอกสีดำ
