อันหลินตกอยู่ในภวังค์ของความมึนงงไปชั่วขณะ เขาไม่เคยเรียนวิชาทลายห้วงมายานี่นา!
หรือจะ…ทลายด้วยพลัง
ใช้พลังขั้นสุดยอดทำลายห้วงมายานี้งั้นเหรอ
แหวนมิติของอันหลินสว่างวาบ กระบี่พิชิตมารปรากฏขึ้นในมือ
ยังดีที่พลังกับพลังยุทธ์เหมือนว่าจะไม่ได้รับผลกระทบ แบบนี้ก็สะดวกเลยละ
เขาจะทลายผืนฟ้าให้เป็นโพรงบัดเดี๋ยวนี้เลย!
“ที่รัก!” และในขณะนั้นเอง เสียงที่ไพเราะและคุ้นเคยอย่างยิ่งก็ดังขึ้นเช่นกัน
อันหลินสะดุ้งโหยงแล้วหันหลังมองไป
ตรงนั้นมีหญิงชุดเขียวคนหนึ่งยิ้มจนตาหยี ใบหน้างดงามเจิดจ้าดึงดูดใจภายใต้แสงอาทิตย์
นางเพียงยืนอยู่ตรงนั้น ทิวทัศน์ทั้งปวงล้วนไม่สำคัญอีกแล้ว ในสายตาของอันหลินมีเพียงนางคนเดียว
การปรากฏกายของหญิงงามคนนั้นเรียกได้ว่าทำให้หัวใจของอันหลินหวั่นไหวได้อย่างแท้จริง
และคำเรียกขานนั่นก็ยิ่งทำให้อันหลินตะลึงงัน!
“สวีเสี่ยวหลาน เจ้า…เจ้าเรียกข้าว่าที่รักหรือ” อันหลินอ้าปากค้าง เริ่มพูดจาสะเปะสะปะ
สวีเสี่ยวหลานได้ฟังคิ้วงามก็ขมวดน้อยๆ พูดเชิงตำหนิเล็กน้อยว่า “อันหลิน เจ้าหมายความว่าอย่างไร ข้าไม่เรียกเจ้าว่าที่รักแล้วจะให้เรียกว่าอะไร”
พออันหลินได้ฟังก็รู้สึกว่า คุณพระ! ตื่นเต้นจังเลย!
“ท
