จิตวิญญาณยังรังเกียจ ไม่ยอมเขมือบมีความหมายอะไรกันแน่
พวกมันไม่ใช่พลังงานที่บริสุทธิ์ และไม่ใช่สิ่งมีชีวิตที่แท้จริง เหมือนรองร่อยบางอย่าง ร่องรอยที่บอกว่าเคยมีชีวิตอยู่มากกว่า
สิ่งที่เพ่นพ่านในเมืองโบราณล้วนมีแต่วิญญาณที่พูดจาไม่หยุดเหล่านี้ทั้งสิ้น
อันหลินส่ายหน้าถอนหายใจเบาๆ ใบหน้าเจือความผิดหวัง
เขาคิดว่าในฐานะที่เป็นวิญญาณควรจะเยือกเย็นสงบอย่างยิ่ง เป่าลมเย็นเยียบใส่หูคนที่แตกกลุ่มหลอกให้ตกใจเป็นครั้งคราวจึงจะถูก
ท้องถนนเต็มไปด้วยวิญญาณที่ร้องตะโกน...มันช่าง…
ภาพจินตนาการพังทลายหมดแล้ว!
พวกเขาเดินไปอีกระยะหนึ่ง จู่ๆ ก็มีวิญญาณสวมกระโปรงแดง ใบหน้าซีดเผือดโผล่ออกจากพื้น
วิญญาณสาวโผล่มาก็กรีดร้องดังลั่นทันที คลื่นเสียงที่แหลมเล็กแผ่กระจายไปทั่วทุกสารทิศ ทำให้พสุธาสั่นสะเทือน
พวกอันหลินยกมือปิดหู ไมรอนกลับฟาดวิญญาณสาวตนนั้นด้วยฝ่ามือเดียวด้วยใบหน้าที่ไม่สบอารมณ์!
วิญญาณที่ค่อนข้างพิเศษแบบนี้หลังปลิดชีพคล้ายว่าจะมีของอะไรบางอย่างโผล่มา
อย่างเช่นวิญญาณสาวตนนี้ หลังแหลกสลายก็มีผลึกต้นกำเนิดดินแดนสีน้ำเงินกระโดดออกมา
เดินไปได้อีกไม่นาน ก็มีนักเชือดที่ถืออีโต้เล่มหนึ่ง ทว่าสูงร่วมสิบกว่าเมตรตนหนึ่งโผล่
