ครั้งนี้อันหลินทั้งระเบิดร่างทั้งอัดโอสถ คิดว่าคงต้องพักหลายวันกว่าพลังจะสมบูรณ์พร้อม
แต่สิ่งที่ทำให้เขาแปลกใจก็คือ เวลาผ่านไปแค่ครึ่งวันเขาก็ทุเลาลงแล้วอย่างสิ้นเชิง
ทุกอย่างล้วนเป็นเพราะความยืดหยุ่นและพลังฟื้นฟูของกายแห่งเทพสงคราม
อันหลินถึงขั้นรู้สึกว่าหากระยะเวลาที่ใช้พลังปราณอนธการนั้นสั้นอย่างยิ่ง อาจจะหลีกเลี่ยงผลข้างเคียงที่ใช้พลังปราณไม่ได้ อาการหมดแรงทั้งตัวได้
“นายท่าน ตอนนี้ท่านไม่เป็นไรแล้วหรือ” โคโค่สตีฟยอมรับข้อกำหนดที่อันหลินต้องพักสักระยะหนึ่งเมื่อใช้พลังที่แท้จริงได้อย่างรวดเร็ว
เพราะเขตโบราณบรรพกาลไม่อนุญาตให้ผู้ยิ่งใหญ่ระดับหวนสู่ความว่างเปล่าขั้นปลาย รวมถึงระดับที่สูงกว่าเข้า หากว่าปรากฏตัวจะถูกพลังแห่งกฎธรรมชาติเล่นงาน ในสายตาของนาง อันหลินฝืน สำแดงความสามารถจึงถูกพลังแห่งกฎเล่นงานเข้าแล้ว
อืม ข้อสันนิษฐานนี้สมเหตุผลอย่างมาก ไม่มีปัญหา!
“ข้าไม่เป็นไรแล้ว ออกเดินทางค้นหาผลึกต้นกำเนิดสีทองกันต่อได้เลย!”
อันหลินสูดหายใจเข้าลึกแล้วกินยาบำรุงเลือดไปอีกเม็ด ก่อนจะขี่ก้อนอิฐลอยขึ้น
“นายท่าน หากว่าท่านคิดว่าขี่อิฐไม่สะดวก ข้าน้อยอุ้มท่านเหินเวหาได้นะ ทั้งอบอุ่นทั้งนุ่มเลยน
