ะ” โคโค่สตีฟยิ้มเย้ายวน มาอยู่ตรงหน้าอันหลินแล้วยืดอกอันน่าภาคภูมิใจ เอ่ยอย ย่างนุ่มนวล
“นายท่าน ข้าก็อุ้มท่านได้เหมือนกัน!” ไมรอนเห็นดังนั้นก็รีบเอาอกเอาใจเช่นกัน
ใบหน้าของอันหลินกระตุกยิกๆ ส่ายหน้าพูดว่า “ไม่ดีกว่า ข้าอุ้มเสี่ยวเทียนก็พอแล้ว”
พูดจบเขาก็กอดเสวี่ยจ่านเทียนแน่น ทั้งอุ่นทั้งนุ่ม สัมผัสไม่เลวทีเดียว
เสวี่ยจ่านเทียน “…”
ทุกคนค้นหาจุดเชื่อมต่อของเทือกเขาในละแวกเขาหยกขาวต่อ ดูว่ามีจุดที่วิเศษเหมือนก่อนหน้านี้หรือไม่
เพราะต้องตรวจสอบไปตลอดทาง พวกเขาจึงไม่ได้ใช้พลังมิติเร่งเดินทาง แต่ค้นหาด้วยการเหาะเหินเหนือนภาไม่หยุด ระหว่างนี้ยังพบเจออสูรหยกอีกหลายตน มีทั้งอสูรหยกร่างพยัคฆ์ อสูรหย ยกร่างอสรพิษ กับอสูรร่างอินทรีอีกด้วย ที่น่าเสียดายคือในร่างกายของพวกมันบ้างก็ไม่มีผลึกต้นกำเนิดดินแดน บ้างก็มีผลึกต้นกำเนิดเป็นสีขาวไม่ก็สีเขียว
ค้นหาที่นี่ทั้งวันก็ยังไม่ได้อะไรเลย
“หรือพวกเราควรจะเปลี่ยนที่ เทือกเขาแห่งนี้เราค้นหาคร่าวๆ แทบจะหมดแล้ว” ไมรอนพูดอย่างอ่อนใจ
อันหลินถอนหายใจ “เจ้ารู้ว่าที่ไหนที่อัตราการปรากฏของผลึกต้นกำเนิดดินแดนค่อนข้างสูงอีกไหม”
“มีอยู่ที่หนึ่ง โคโค่สตีฟก็น่าจะรู้เห
