มือนกัน ที่นั่นมักมีผลึกต้นกำเนิดดินแดนโผล่มาบ่อยๆ แต่มันอันตรายสำหรับมนุษย์อย่างมาก เพราะมันเป็นสถานที่ที่เผ่าจิตวิญญาณชอบไป…” ไมรอ อนพูดด้วยความลังเล
“กลัวอะไร ความสามารถของนายท่านเจ้ายังไม่รู้อีกหรือ” โคโค่สตีฟพูดอย่างไม่ยี่หระ
ความสามารถของข้าเจ้าไม่รู้หรอก! อันหลินเริ่มลนลานแล้ว
เผ่าจิตวิญญาณเป็นเผ่าพันธุ์ที่พิลึกที่สุดในแผ่นดินบรรพกาล คำสาป อาคมจิตนานาชนิดมีไม่จบไม่สิ้น บางครั้งการสังหารคนคนหนึ่งสามารถใช้วิธีนับหมื่นที่คนคนนั้นคาดไม่ถึงเลยด้วยซ้ ำ
“ความสัมพันธ์ของเผ่าจิตวิญญาณกับพวกเจ้าเป็นอย่างไร” อันหลินอดถามไม่ได้
“ไม่ใช่ศัตรูแต่ก็ไม่ใช่มิตร พบหน้าไม่ต่อสู้ พบศัตรูไม่ช่วยเหลือ แต่พวกมันก็ได้ทีขี่แพะไล่ได้เหมือนกัน” โคโค่สตีฟอธิบาย
อันหลินพยักหน้า “งั้นก็ไปเถอะ ตอนนี้สถานะของข้าคือคลังเลือดเคลื่อนที่ของพวกเจ้า เชื่อว่าพวกมันคงไม่เป็นฝ่ายหาเรื่องพวกเจ้า ไม่ลงมือกับคลังเลือดของพวกเจ้าหรอก”
ไมรอนได้ยินประโยคนี้ก็พลันแน่นหน้าอก มีความเศร้าแปลกๆ ผุดขึ้นในใจ…
หลังหารือกันง่ายๆ แล้ว ไมรอนกับโคโค่สตีฟก็แหวนมิติแล้วพาอันหลินกับเสวี่ยจ่านเทียนก้าวเข้าไปในรอยแยกของมิติพร้อมกัน
จุดมุ่งหมายของพวกเขา
