ื่นๆ เลย ลำพังแค่ปลดวิกฤตปีศาจโลหิตได้ก็รู้สึกว่าคุ้มค่าแล้ว!
เห็นได้ชัดว่าโคโค่สตีฟก็ตระหนักได้ถึงจุดนี้เหมือนกัน ก้าวไปหาอันหลินด้วยฝีเท้าที่เบาหวิว ท่อนแขนเรียวยาวสม่ำเสมอคล้องแขนของอันหลินแล้วพูดอย่างเย้ายวนว่า “ขอบคุณนายท่า าน! ต้องขอบคุณเลือดของท่าน ข้าถึงพ้นคอขวดและทะลวงขั้นได้สำเร็จ!”
“ขอบคุณข้าก็อย่ายั่วยวนข้า ทำหน้าที่ให้ดี!” อันหลินสลัดแขนของโคโค่สตีฟทิ้งแล้วพูดอย่างไม่สบอารมณ์
“ไม่โรแมนติกเอาเสียเลย…” โคโค่สตีฟบ่นกระเง้ากระงอน ทำท่าทางน่าสงสาร
หากชายคนอื่นเห็นท่าทางเย้ายวนมีเสน่ห์ของโคโค่สตีฟเกรงว่าคงจะละสายตาไม่ได้แล้ว ถึงขั้นว่าทนไม่ไหวโอบนางเข้าสู่อ้อมกอด
อันหลินถอนหายใจแล้วกระชับกอดเสวี่ยจ่านเทียน
ต้องการเลือดของเราก็มากพอแล้ว ยังคิดจะย่ำยีเราอีก
หญิงคนนี้อันตรายเกินไปแล้ว…
แต่โคโค่สตีฟบรรลุระดับหวนสู่ความว่างเปล่าขั้นกลาง กองทัพของอันหลินก็ยิ่งใหญ่มากขึ้นแล้ว
ถ้ามองจากจุดนี้ เขาก็ปลื้มใจมากทีเดียว
ผ่านไปไม่นานแสงทองของภูเขาวงกลมก็เริ่มสว่างโชติช่วง พื้นเริ่มสั่นสะเทือนขึ้นมา
“ปรากฏการณ์เริ่มขึ้นแล้ว นายท่านอยู่ให้ห่างจากภูเขาลูกนี้หน่อย ข้าสังหรณ์ใจไม่ดี” สีหน้
