“สมบัติแห่งสวรรค์และโลกอยู่ที่ก้นสระ หากท่านอยากรู้ว่าคืออะไร ท่านเจ้าเมืองเฉิน ลองลงไปดูเองก็แล้วกันว่าเป็นสมบัติอะไร?”
จื่อเฉินเห็นความโลภในดวงตาเฉินเจิ้นก็หัวเราะเยาะ
“พวกเจ้าห้าคน นำทางไป! หากไม่อยากตาย จงนำของสมบัติแห่งสวรรค์และโลกออกมาจากสระลึก แล้วมอบให้ข้า! มิเช่นนั้น อย่าหาว่าข้าใจร้าย!”
ประกายในดวงตาเฉินเจิ้นวาบขึ้น ขณะจ้องมองจื่อเฉินและพวก
“ทำไมต้องทำตาม?”
“ถูกแล้ว! เราเป็นฝ่ายพบของสมบัติแห่งสวรรค์และโลกนี้ก่อน ทำไมต้องยกให้เจ้า?”
“เฉินเจิ้น แม้เจ้าเป็นเจ้าเมืองนครโบราณมังกรดำ แต่เราคือศิษย์แห่งนิกายกระบี่อู่เลี่ยง เจ้ากล้าขัดขานิกายกระบี่อู่เลี่ยงรึ?”
คำของเฉินเจิ้นทำให้ศิษย์นิกายกระบี่อู่เลี่ยงหลายคนเดือดดาล พากันประณามด้วยความไม่ยินยอม
ตูมม!
แววตาเฉินเจิ้นปรากฏเจตนาฆ่ากะทันหัน มีดจันทร์เสี้ยวพลันกลายเป็นแสงดาบคมกริบฟันลงมาอย่างรุนแรงด้วยความเร็วสูง
ตูมม!
โลหิตสาดกระเซ็นกลางอากาศ ศิษย์นิกายกระบี่อู่เลี่ยงสองคนถูกเฉินเจิ้นสังหารในดาบเดียว ดวงตายังคงเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
จนถึงยามสิ้นลม พวกเขายังไม่อาจเชื่อว่าเฉินเจิ้นกล้าฆ่าพวกเขาจริง ๆ?
“หยุดพล่าม! หากไม่อยากตาย จงทำตามคำสั
